نمایش مبدأ برای سیف فرغانی (غزلها)/نگار من چو اندر من نظر کرد

{{سرصفحه
| عنوان = [[سیف فرغانی (غزلها)]]
| مؤلف = سیف فرغانی
| قسمت =(نگار من چو اندر من نظر کرد)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|نگار من چو اندر من نظر کرد|همه احوال من بر من دگر کرد}}
{{ب|به پرسش درد جانم را دوا داد|به خنده زهر عیشم را شکر کرد}}
{{ب|ز راه دیده ناگه در درونم|درآمد نور و ظلمت را به در کرد}}
{{ب|به شب چون خانه گشتم روشن از شمع|که چون خورشیدم از روزن نظر کرد}}
{{ب|زهر وصفی که بود او را و اسمی|به قدر حال من در من اثر کرد}}
{{ب|به گوشم گوش شد با چشم شد چشم|ز هر جایی به نسبت سر به در کرد}}
{{ب|به غمزه کشت و آنگاهم دگر بار|به لب چون مرغ عیسی جانور کرد}}
{{ب|چو سایه هستیم را نور خود داد|چو آن خورشید رخ بر من گذر کرد}}
{{ب|دلم روشن نگردد بی رخ او|که بی آتش نشاید شمع برکرد}}
{{ب|برین سر راست ناید تاج وصلش|ز بهر تاج باید ترک سر کرد}}
{{ب|بجان در زلفش آویزم چه باشد|رسن بازی تواند این قدر کرد}}
{{ب|مرا از حال عشق و صبر پرسید|چه گویم این مقیم است آن سفر کرد}}
{{ب|خمش کن سیف فرغانی کزین حال|نمی‌شاید همه کس را خبر کرد}}
{{پایان شعر}}