نمایش مبدأ برای سنایی غزنوی (قصاید)/روز بر عاشقان سیاه کند

{{سرصفحه
| عنوان = [[سنایی غزنوی (قصاید)]]
| مؤلف = سنایی غزنوی
| قسمت =(روز بر عاشقان سیاه کند)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|روز بر عاشقان سیاه کند|مست چون قصد خوابگاه کند}}
{{ب|راه بر عقل و عافیت بزند|ز آنچه او در میان راه کند}}
{{ب|گاه چون نعل اندر آذر بست|یوسفان را اسیر چاه کند}}
{{ب|گاه چون زلف را ز هم بگشاد|تنگ بر آفتاب و ماه کند}}
{{ب|گاه بیجاده را بطوع و بطبع|در سر رنگ برگ کاه کند}}
{{ب|گه چو دندان سپید کرد بطمع|ملک الموت را سیاه کند}}
{{ب|گه بیندازد از سمن بستر|گاه بالین گل گیاه کند}}
{{ب|گاه زلف شکسته را بر دل|حلقه‌ی حضرت الاه کند}}
{{ب|گاه خط دمیده را بر جان|نسخه‌ی توبه‌ی گناه کند}}
{{ب|گاه بر جبرئیل صومعه را|چار دیوار خانقاه کند}}
{{ب|گاه بر دیو هم ز سایه‌ی خویش|شش سوی صحن خوابگاه کند}}
{{ب|بوی او کش عدم نبوییدی|گاهش از قهر در پناه کند}}
{{ب|لب او را که بوسه گه بودی|گاهش از لطف بوسه خواه کند}}
{{ب|عشق را گه دلی نهد در بر|تا دل اندر برش سیاه کند}}
{{ب|عقل را گه کله نهد بر سر|تا سر اندر سر کلاه کند}}
{{ب|پیشه‌ی آفتاب خود اینست|چون کسی نیک تر نگاه کند}}
{{ب|جامه‌ی گازر ار سپید کند|روز گازر همو سیاه کند}}
{{ب|اینهمه می‌کند ولیک از بیم|آه را زهره نی که آه کند}}
{{ب|از پی آنکه رویش آینه است|آه آیینه را تباه کند}}
{{ب|من غلام کسی که هر چه کند|چون سنایی به جایگاه کند}}
{{ب|همه کردار او به جایگه است|خاصه وقتی که مدح شاه کند}}
{{ب|شاه بهرامشاه آنکه همی|دین و دولت بدو پناه کند}}
{{ب|گور با شرزه شیر از عدلش|در میان شعر شناه کند}}
{{ب|صعوه در چشم باز از امنش|از پی بیضه جایگاه کند}}
{{ب|تارح و زلف دلبران وصاف|به گل و مشک اشتباه کند}}
{{ب|چاه صد باز را اگر خواهد|تاج سیصد هزار جاه کند}}
{{ب|محترز باد ظلم از در او|تا چو نحل آرزوی شاه کند}}
{{پایان شعر}}

[[رده:قصیده‌های سنایی غزنوی]]