نمایش مبدأ برای سعدی (مراثی)/وجود عاریتی دل درو نشاید بست

{{سرصفحه
| عنوان = [[سعدی (مراثی)]]
| مؤلف = سعدی
| قسمت =(وجود عاریتی دل درو نشاید بست)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت = ذکر وفات امیرفخرالدین ابی‌بکر طاب ثراه.
}}
{{ب|وجود عاریتی دل درو نشاید بست|همانکه مرهم جان بود دل به نیش بخست}}
{{ب|اگر جواهر ارواح در کشاکش نزع|همی به عالم علوی رود ز عالم پست}}
{{ب|بر آب دیده‌ی مهجور هم ملامت نیست|که شوق می‌بستاند عنان عقل از دست}}
{{ب|درخت سبز نمی‌بینی ای عجب در باغ|که چون فرو دود آبش چو شاخ تر بشکست}}
{{ب|چگونه تلخ نباشد شب فراق کسی|که بامداد قیامت درو توان پیوست}}
{{ب|جهان بر آب نهادست و زندگی بر باد|بر آب و باد کجا باشد اعتماد نشست؟}}
{{ب|چو لشکری که به گوش آیدش ندای رحیل|که خیمه برکن و آخور هنوز خنگ نبست}}
{{ب|کمان عمر چهل سالگی و پنجه را|به زور دست طبیعت شکسته گیر به شست}}
{{ب|گر انگبین دهدت روزگار غره مباش|که باز در دهنت همچنان کند که کبست}}
{{ب|خدای عزوجل قبض کرد بنده‌ی خویش|تو نیز صبر کن ای بنده‌ی خدای پرست}}
{{ب|جهان سرای غرورست و دیو نفس و هوا|عفاالله آنکه سبکبار و بیگناه برست}}
{{ب|رضا به حکم قضا گر دهیم و گر ندهیم|ازین کمند نشاید به شیرمردی رست}}
{{ب|بنفشه‌وار نشستن چه سود سر در پیش|دریغ بیهده بردن بران دو نرگس مست}}
{{ب|گر آفتاب فرو شد هنوز باکی نیست|تو را که سایه‌ی بوبکر سعد زنگی هست}}
{{پایان شعر}}