نمایش مبدأ برای سعدی (قصاید فارسی)/ان هوی النفس یقد العقال

{{سرصفحه
| عنوان = [[سعدی (قصاید فارسی)]]
| مؤلف = سعدی
| قسمت =(ان هوی النفس یقد العقال)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|ان هوی النفس یقد العقال|لایتهدی و یعی ما یقال}}
{{ب|خاک من و تست که باد شمال|می‌بردش سوی یمین و شمال}}
{{ب|ما لک فی‌الخیمة مستلقیا|وانتهض القوم و شدوا الرحال}}
{{ب|عمر به افسوس برفت آنچه رفت|دیگرش از دست مده بر محال}}
{{ب|قد و عرالمسلک یا ذاالفتی|افلح من هیاء زاد المل}}
{{ب|بس که در آغوش لحد بگذرد|بر من و تو روز و شب و ماه و سال}}
{{ب|لاتک تغتر بمعمورة|یعقبها الهدم او الانتقال}}
{{ب|گر به مثل جام جمست آدمی|سنگ اجل بشکندش چون سفال}}
{{ب|لو کشف التربة عن بدرهم|لم یر الاکدقیق الهلال}}
{{ب|بس که درین خاک ممزق شدست|پیکر خوبان بدیع الجمال}}
{{ب|واندرس الرسم بطول الزمان|وانتخر العظم بمراللیال}}
{{ب|ای که درونت به گنه تیره شد|ترسمت آیینه نگیرد صقال}}
{{ب|مالک تعصی و منادی القبول|من قبل الحق ینادی تعال؟}}
{{ب|زنده‌ی دل مرده ندانی که کیست؟|آنکه ندارد به خدای اشتغال}}
{{ب|عز کریم احد لایزول|جل قدیم صمد لایزال}}
{{ب|پادشهان بر در تعظیم او|دست برآورده به حکم سال}}
{{ب|کم حزن فی بلد بلقع|من علیها بسحاب ثقال}}
{{ب|بار خدایی که درون صدف|در کند از قطره‌ی آب زلال}}
{{ب|ان نطق العارف فی وصفه|یعجز عن شان عدیم المثال}}
{{ب|کار مگس نیست درین ره پرید|بلکه بسوزد پر عنقا و بال}}
{{ب|کم فطن بادر مستفهما|عاد وقد کل لسان المقال}}
{{ب|فهم بسی رفت و نبودش طریق|وهم بسی گشت و نماندش مجال}}
{{ب|لودنت الفکرة من حجبه|لاحترقت من سبحات الجلال}}
{{ب|بر دل عشاق جمالش خوشست|تلخی هجران به امید وصال}}
{{ب|اصبح من غایة الطافه|یجترم العبد و یبقی النوال}}
{{ب|بنده دگر بر که کند اعتماد|گر نکند بر کرم ذوالجلال}}
{{ب|ان مقالی حکم فاعتبر|موعظة تسمع صم الجبال}}
{{ب|هر که به گفتار نصیحت کنان|گوش ندارد بخورد گوشمال}}
{{ب|بادیة المحشر واد عمیق|تمتحن النفس و تمضی الجمال}}
{{ب|گر قدمت هست چو مردان برو|ور عملت نیست چو سعدی بنال}}
{{ب|رب اعنی و اقل عثرتی|انت رجایی و علیک اتکال}}
{{پایان شعر}}