نمایش مبدأ برای سعدی (غزلیات 1)/صاحبا عمر عزیزست غنیمت دانش

{{سرصفحه
| عنوان = [[سعدی (غزلیات 1)]]
| مؤلف = سعدی
| قسمت =(صاحبا عمر عزیزست غنیمت دانش)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|صاحبا عمر عزیزست غنیمت دانش|گوی خیری که توانی ببر از میدانش}}
{{ب|چیست دوران ریاست که فلک با همه قدر|حاصل آنست که دایم نبود دورانش}}
{{ب|آن خدایست تعالی، ملک الملک قدیم|که تغییر نکند ملکت جاویدانش}}
{{ب|جای گریه‌ست برین عمر که چون غنچه‌ی گل|پنجروزست بقای دهن خندانش}}
{{ب|دهنی شیر به کودک ندهد مادر دهر|که دگرباره به خون در نبرد دندانش}}
{{ب|مقبل امروز کند داروی درد دل ریش|که پس از مرگ میسر نشود درمانش}}
{{ب|هر که دانه نفشاند به زمستان در خاک|ناامیدی بود از دخل به تابستانش}}
{{ب|گر عمارت کنی از بهر نشستن شاید|ورنه از بهر گذشتن مکن آبادانش}}
{{ب|دست در دامن مردان زن و اندیشه مدار|هر که با نوح نشیند چه غم از طوفانش}}
{{ب|معرفت داری و سرمایه‌ی بازرگانی|چه به از دولت باقی بده و بستانش}}
{{ب|دولتت باد وگر از روی حقیقت برسی|دولت آنست که محمود بود پایانش}}
{{ب|خوی سعدیست نصیحت چه کند گر نکند|مشک دارد نتواند که کند پنهانش}}
{{پایان شعر}}

[[رده:غزلیات سعدی]]