نمایش مبدأ برای سعدی (غزلیات)/بار فراق دوستان بس که نشست بر دلم

{{سرصفحه
| عنوان = [[سعدی (غزلیات)]]
| مؤلف = سعدی
| قسمت =(بار فراق دوستان بس که نشست بر دلم)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|بار فراق دوستان بس که نشست بر دلم|می‌روم و نمی‌رود ناقه به زیر محملم}}
{{ب|بار بیفکند شتر چون برسد به منزلی|بار دلست همچنان ور به هزار منزلم}}
{{ب|ای که مهار می‌کشی صبر کن و سبک مرو|کز طرفی تو می‌کشی وز طرفی سلاسلم}}
{{ب|بارکشیده جفا پرده دریده هوا|راه ز پیش و دل ز پس واقعه‌ایست مشکلم}}
{{ب|معرفت قدیم را بعد حجاب کی شود|گر چه به شخص غایبی در نظری مقابلم}}
{{ب|آخر قصد من تویی غایت جهد و آرزو|تا نرسم ز دامنت دست امید نگسلم}}
{{ب|ذکر تو از زبان من فکر تو از جنان من|چون برود که رفته‌ای در رگ و در مفاصلم}}
{{ب|مشتغل توام چنان کز همه چیز غایبم|مفتکر توام چنان کز همه خلق غافلم}}
{{ب|گر نظری کنی کند کشته صبر من ورق|ور نکنی چه بر دهد بیخ امید باطلم}}
{{ب|سنت عشق سعدیا ترک نمی‌دهی بلی|کی ز دلم به دررود خوی سرشته در گلم}}
{{ب|داروی درد شوق را با همه علم عاجزم|چاره کار عشق را با همه عقل جاهلم}}
{{پایان شعر}}

[[رده:غزلیات سعدی]]