نمایش مبدأ برای سعدی (باب دوم در احسان)/یکی سیرت نیکمردان شنو

{{سرصفحه
| عنوان = [[سعدی (باب دوم در احسان)]]
| مؤلف = سعدی
| قسمت =(یکی سیرت نیکمردان شنو)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|یکی سیرت نیکمردان شنو|اگر نیکبختی و مردانه رو}}
{{ب|که شبلی ز حانوت گندم فروش|به ده برد انبان گندم به دوش}}
{{ب|نگه کرد و موری در آن غله دید|که سرگشته هر گوشه‌ای می‌دوید}}
{{ب|ز رحمت بر او شب نیارست خفت|به مأوای خود بازش آورد و گفت}}
{{ب|مروت نباشد که این مور ریش|پراگنده گردانم از جای خویش}}
{{ب|درون پراگندگان جمع دار|که جمعیتت باشد از روزگار}}
{{ب|چه خوش گفت فردوسی پاک زاد|که رحمت بر آن تربت پاک باد}}
{{ب|میازار موری که دانه‌کش است|که جان دارد و جان شیرین خوش است}}
{{ب|سیاه اندرون باشد و سنگدل|که خواهد که موری شود تنگدل}}
{{ب|مزن بر سر ناتوان دست زور|که روزی به پایش در افتی چو مور}}
{{ب|نبخشود بر حال پروانه شمع|نگه کن که چون سوخت در پیش جمع}}
{{ب|گرفتم ز تو ناتوان تر بسی است|تواناتر از تو هم آخر کسی است}}
{{پایان شعر}}

[[رده:بوستان سعدی در احسان]]