نمایش مبدأ برای سرمایهٔ هستی بیدل شیرازی

<br />{{شعر}}
<br />{{ب|غلام خویش خواندم عشق و زان منت به جان دارم |چه غم دارم چه کم دارم که ملک جاودان دارم}} 
<br />{{پایان شعر}}
<br />{{شعر}}
<br />{{ب|دلم فارغ ز هر غوغا سرم آسوده از سودا | نه چون بربط خروشم هست و نه چون نی فغان دارم}} 
<br />{{پایان شعر}}
<br />{{شعر}}
<br />{{ب|بسوزد شعله اش کون و مکان را گر کشم آهی| از آن آتش که در دل از غم عشقش نهان دارم}} 
<br />{{پایان شعر}}
<br />{{شعر}}
<br />{{ب|نه غیر از عشق میگویم نه جز معشوق میجویم | نه ذوق این جهان دارم نه شوق آن جهان دارم}} 
<br />{{پایان شعر}}
<br />{{شعر}}
<br />{{ب|هر آن کو دوست میخواهد نخواهد دنیی و عقبی را| به حمدلله که در عشقت نه این دارم نه آن دارم}} 
<br />{{پایان شعر}}
<br />{{شعر}}
<br />{{ب|ز تن می بایدم رستن به یار خویش پیوستن| چرا باشم درین زندان که جا در لامکان دارم}} 
<br />{{پایان شعر}}
<br />{{شعر}}
<br />{{ب|ز کف دادم هم اول روز من '''سرمایۀ هستی'''| نه بر سودی کنون امید و نه بیم از زیان دارم}} 
<br />{{پایان شعر}}
<br />{{شعر}}
<br />{{ب|بود دمساز چون یارم دمادم باشدم عیشی|بود چون دوست غمخوارم چه بیم از دشمنان دارم}} 
<br />{{پایان شعر}}
<br />{{شعر}}
<br />{{ب|زمانه گر چه بشکستم به یاد لعل او مستم| جهانم پیر کرد از غم ولی بخت جوان دارم}} 
<br />{{پایان شعر}}
<br />{{شعر}}
<br />{{ب|سخن کوتاه کن [[بیدل]] که آمد پیک جانانم | نثار مقدمش را من به کف نقد روان دارم}} 
<br />{{پایان شعر}}
<br />{{ویکیپدیا}}
[[کاربر:M rastgar|M rastgar]] ‏۱ اوت ۲۰۱۱، ساعت ۰۷:۳۶ (UTC)––––