نمایش مبدأ برای رباعیات مسعود سعد سلمان

{{سرصفحه
 | عنوان = رباعیات
 | مؤلف = مسعود سعد سلمان
 | قسمت =
 | قبلی =
 |‌ بعدی =
 | یادداشت = برگرفته از کتاب‌خانهٔ دیجیتال ری‌را
}}
{{شعر}}
{{ب|اول گردون ز رنج در تابم کرد|در اشک دودیده زیر غرقابم کرد}}
{{ب|پس بخشش نوساخته اسبابم کرد|واندر زندان به ناز در خوابم کرد}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|هر ابر که بنگرم غباری شده گیر|گرگل گیرم به دست خاری شده گیر}}
{{ب|هر روز مرا خانه حصاری شده گیر|عمری شده دان و روزگاری شده گیر}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|مسعود که هست سعد سلمان پدرش|جایی است که از چرخ گذشته است سرش}}
{{ب|در حبس بیفزود به دانش خطرش|عودی است که پیدا شد از آتش هنرش}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|با همت باز باش و با کبر پلنگ|زیبا به گه شکار و پیروز به جنگ}}
{{ب|کم کن بر عندلیب و طاووس درنگ|کانجا همه بانگ آمد و اینجا همه رنگ}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|من همت باز دارم و کبر پلنگ|زان روی مرا نشست کوه آمد و سنگ}}
{{ب|روزی، روزی گر دهدم چرخ دو رنگ|بر پر تذرو غلطم و سینه‌ی رنگ}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|هر یک چندی به قلعه‌یی آرندم|اندر سمجی کنند و بسپارندم}}
{{ب|شیرم که به دشت و بیشه نگذارندم|پیلم که به زنجیر گران دارندم}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|در آرزوی بوی گل نوروزم|در حسرت آن نگار عالم سوزم}}
{{ب|از شمع سه‌گونه کار می‌آموزم:|می‌گریم و می‌گدازم و می‌سوزم}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|از بلبل نالنده‌تر و زارترم|وز زرد گل ای نگار بیمارترم}}
{{ب|از شاخ شکوفه سرنگونسار ترم|وز نرگس نوشکفته بیدارترم}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|از هرچه بگفته‌اند پندی دارم|وز هرچه بگفته‌ام گزندی دارم}}
{{ب|گه بر گردن چو سگ کلندی دارم|بر پای گهی چو پیل بندی دارم}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|من بستر برف و بالش یخ دارم|خاکستر و یخ پیشگه و بخ دارم}}
{{ب|چون زاغ همه نشست بر شخ دارم|در یک دو گز آبریز مطبخ دارم}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|تا نسبت کرد اخوت شعر به من|می فخر کند ابوت شعر به من}}
{{ب|بفزود چو کوه قوت شعر به من|شد ختم دگر نبوت شعر به من}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|نی روزم هیزم است و نه شب روغن|زین هر دو بفرسوده مرا دیده و تن}}
{{ب|در حبس شدم به مهر و مه قانع من|کاین روزم گرم دارد آن شب روشن}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|دیدی که غلام داشتم چندان من|پرورده ز خون دل چو فرزندان من}}
{{ب|در جمله از آن همه هنرمندان من|تنها ماندم چو غول در زندان من}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|ای بخت مرا سوخته خرمن کردی|بی جرم دو پای من در آهن کردی}}
{{ب|در جمله مرا به کام دشمن کردی|با سگ نکنند آنچه تو با من کردی}}
{{پایان شعر}}

[[رده:رباعیات مسعود سعد سلمان]]