نمایش مبدأ برای دیوان شمس/چون جان تو می‌ستانی چون شکر است مردن

{{سرصفحه
| عنوان = [[دیوان شمس (غزلیات)]]
| مؤلف = مولوی
| قسمت =(چون جان تو می‌ستانی چون شکر است مردن)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|چون جان تو می‌ستانی چون شکر است مردن|با تو ز جان شیرین شیرینتر است مردن}}
{{ب|بردار این طبق را زیرا خلیل حق را|باغ است و آب حیوان گر آذر است مردن}}
{{ب|این سر نشان مردن و آن سر نشان زادن|زان سرکشی نمیرد نی زین مراست مردن}}
{{ب|بگذار جسم و جان شو رقصان بدان جهان شو|مگریز اگر چه حالی شور و شر است مردن}}
{{ب|والله به ذات پاکش نه چرخ گشت خاکش|با قند وصل همچون حلواگر است مردن}}
{{ب|از جان چرا گریزیم جان است جان سپردن|وز کان چرا گریزیم کان زر است مردن}}
{{ب|چون زین قفص برستی در گلشن است مسکن|چون این صدف شکستی چون گوهر است مردن}}
{{ب|چون حق تو را بخواند سوی خودت کشاند|چون جنت است رفتن چون کوثر است مردن}}
{{ب|مرگ آینه‌ست و حسنت در آینه درآمد|آیینه بربگوید خوش منظر است مردن}}
{{ب|گر ممنی و شیرین هم ممن است مرگت|ور کافری و تلخی هم کافر است مردن}}
{{ب|گر یوسفی و خوبی آیینه‌ات چنان است|ور نی در آن نمایش هم مضطر است مردن}}
{{ب|خامش که خوش زبانی چون خضر جاودانی|کز آب زندگانی کور و کر است مردن}}
{{پایان شعر}}