نمایش مبدأ برای دیوان شمس/چه حریصی که مرا بی‌خور و بی‌خواب کنی

{{سرصفحه
| عنوان = [[دیوان شمس (غزلیات)]]
| مؤلف = مولوی
| قسمت =(چه حریصی که مرا بی‌خور و بی‌خواب کنی)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{ب|چه حریصی که مرا بی‌خور و بی‌خواب کنی|درکشی روی و مرا روی به محراب کنی}}
{{ب|آب را در دهنم تلختر از زهر کنی|زهره‌ام را ببری در غم خود آب کنی}}
{{ب|سوی حج رانی و در بادیه‌ام قطع کنی|اشتر و رخت مرا قسمت اعراب کنی}}
{{ب|گه ببخشی ثمر و زرع مرا خشک کنی|گه به بارانش همی سخره سیلاب کنی}}
{{ب|چون ز دام تو گریزم تو به تیرم دوزی|چون سوی دام روم دست به مضراب کنی}}
{{ب|باادب باشم گویی که برو مست نه‌ای|بی ادب گردم تو قصه آداب کنی}}
{{ب|گر بباری تو چو باران کرم بر بامم|هر دو چشمم ز نم و قطره چو میزاب کنی}}
{{ب|گه عزلت تو بگویی که چو رهبان گشتی|گه صحبت تو مرا دشمن اصحاب کنی}}
{{ب|گر قصب وار نپیچم دل خود در غم تو|چون قصب پیچ مرا هالک مهتاب کنی}}
{{ب|در توکل تو بگویی که سبب سنت ماست|در تسبب تو نکوهیدن اسباب کنی}}
{{ب|باز جان صید کنی چنگل او درشکنی|تن شود کلب معلم تش بی‌ناب کنی}}
{{ب|زرگر رنگ رخ ما چو دکانی گیرد|لقب زرگر ما را همه قلاب کنی}}
{{ب|من که باشم که به درگاه تو صبح صادق|هست لرزان که مباداش که کذاب کنی}}
{{ب|همه را نفی کنی بازدهی صد چندان|دی دهی و به بهارش همه ایجاب کنی}}
{{ب|بزنی گردن انجم تو به تیغ خورشید|بازشان هم تو فروز رخ عناب کنی}}
{{ب|چو خمش کرد بگویی که بگو و چو بگفت|گوییش پس تو چرا فتح چنین باب کنی}}
{{پایان شعر}}