نمایش مبدأ برای دیوان شمس/هله طبل وفا بزن که بیامد اوان تو

{{سرصفحه
| عنوان = [[دیوان شمس (غزلیات)]]
| مؤلف = مولوی
| قسمت =(هله طبل وفا بزن که بیامد اوان تو)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|هله طبل وفا بزن که بیامد اوان تو|می چون ارغوان بده که شکفت ارغوان تو}}
{{ب|بفشاریم شیره از شکرانگور باغ تو|بفشانیم میوه‌ها ز درخت جوان تو}}
{{ب|بمران جان و عقل را ز سر خوان فضل خود|چه خورد یا چه کم کند مگسی دو ز خوان تو}}
{{ب|طمع جمله طامعان بود از خرمنت جوی|دو ده مختصر بود دو جهان در جهان تو}}
{{ب|همه روز آفتاب اگر ز ضیا تیغ می‌زند|به کم از ذره می‌شود ز نهیب سنان تو}}
{{ب|چو زمین بوس می‌کند پی تو جان آسمان|به چه پر برپرد زمین به سوی آسمان تو}}
{{ب|بنشیند شکسته پر سوی تو می‌کند نظر|که همین جاش می‌رسد مدد ارمغان تو}}
{{ب|نه گذشته‌ست در جهان نه شب و نی سحرگهان|که دمم آتشین نشد ز دم پاسبان تو}}
{{ب|نه مرا وعده کرده‌ای نه که سوگند خورده‌ای|که به هنگام برشدن برسد نردبان تو}}
{{ب|چو بدان چشم عبهری به سوی بنده بنگری|بپرد جانش از مکان به سوی لامکان تو}}
{{ب|بنوازیش کای حزین مخور اندوه بعد از این|که خروشید آسمان ز خروش و فغان تو}}
{{ب|منم از مادر و پدر به نوازش رحیمتر|جهت پختگی تو برسید امتحان تو}}
{{ب|بکنم باغ و جنتی و دوایی ز درد تو|بکنم آسمان تو به از این از دخان تو}}
{{ب|همه گفتیم و اصل را بنگفتیم دلبرا|که همان به که راز تو شنوند از دهان تو}}
{{پایان شعر}}

[[رده:دیوان شمس]]