نمایش مبدأ برای دیوان شمس/نوبت وصل و لقاست نوبت حر و بقاست

{{سرصفحه
| عنوان = [[دیوان شمس (غزلیات)]]
| مؤلف = مولوی
| قسمت =(نوبت وصل و لقاست نوبت حشر و بقاست)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|نوبت وصل و لقاست نوبت حشر و بقاست|نوبت لطف و عطاست بحر صفا در صفاست}}
{{ب|درج عطا شد پدید غره دریا رسید|صبح سعادت دمید صبح چه نور خداست}}
{{ب|صورت و تصویر کیست این شه و این میر کیست|این خرد پیر کیست این همه روپوش‌هاست}}
{{ب|چاره روپوش‌ها هست چنین جوش‌ها|چشمه این نوش‌ها در سر و چشم شماست}}
{{ب|در سر خود پیچ لیک هست شما را دو سر|این سر خاک از زمین وان سر پاک از سماست}}
{{ب|ای بس سرهای پاک ریخته در پای خاک|تا تو بدانی که سر زان سر دیگر به پاست}}
{{ب|آن سر اصلی نهان وان سر فرعی عیان|دانک پس این جهان عالم بی‌منتهاست}}
{{ب|مشک ببند ای سقا می‌نبرد خنب ما|کوزه ادراک‌ها تنگ از این تنگناست}}
{{ب|از سوی تبریز تافت شمس حق و گفتمش|نور تو هم متصل با همه و هم جداست}}
{{پایان شعر}}