نمایش مبدأ برای دیوان شمس/نشانی‌هاست در چشمش نشانش کن نشانش کن

{{سرصفحه
| عنوان = [[دیوان شمس (غزلیات)]]
| مؤلف = مولوی
| قسمت =(نشانی‌هاست در چشمش نشانش کن نشانش کن)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|نشانی‌هاست در چشمش، نشانش کن، نشانش کن!|ز من بشنو که وقت آمد! کشانش کن، کشانش کن!}}
{{ب|برآمد آفتاب جان فزون از مشرق و مغرب|بیا ای حاسد، ار مردی نهانش کن، نهانش کن!}}
{{ب|از این نکته منم در خون، خدا داند که چونمْ چون|بیا ای جان روزافزون، بیانش کن، بیانش کن}}
{{ب|بیانش کرده گیر ای جان نه آن دریاست وآن مرجان|نیآرامد به شرحش جان، عیانش کن عیانش کن}}
{{ب|عیانش بودِ ما آمد زیانش سودِ ما آمد|اگر تو سود جان خواهی زیانش کن زیانش کن}}
{{ب|یکی جان خواهد آن دریا، همه آتش نهنگ آسا|اگر داری چنین جانی روانش کن روانش کن}}
{{ب|هر آن کو بحربین باشد فلک پیشش زمین باشد|هر آن کو نِی چنین باشد چنانش کن چنانش کن}}
{{ب|برون جَه از جهان زوتر درآ در بحر پرگوهر|جهنده‌ست این جهان بنگر جهانش کن جهانش کن}}
{{ب|اگر خواهی که بگریزی ز شاه شمس تبریزی|مَپَرّان تیر دعوی را کمانش کن کمانش کن}}
{{پایان شعر}}