نمایش مبدأ برای دیوان شمس/ندارد پای عشق او دل بی‌دست و بی‌پایم

{{سرصفحه
| عنوان = [[دیوان شمس (غزلیات)]]
| مؤلف = مولوی
| قسمت =(ندارد پای عشق او دل بی‌دست و بی‌پایم)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|ندارد پای عشق او دل بی‌دست و بی‌پایم|که روز و شب چو مجنونم سر زنجیر می خایم}}
{{ب|میان خونم و ترسم که گر آید خیال او|به خون دل خیالش را ز بی‌خویشی بیالایم}}
{{ب|خیالات همه عالم اگر چه آشنا داند|به خون غرقه شود والله اگر این راه بگشایم}}
{{ب|منم افتاده در سیلی اگر مجنون آن لیلی|ز من گر یک نشان خواهد نشانی‌هاش بنمایم}}
{{ب|همه گردد دل پاره همه شب همچو استاره|شده خواب من آواره ز سحر یار خودرایم}}
{{ب|ز شب‌های من گریان بپرس از لشکر پریان|که در ظلمت ز آمدشد پری را پای می سایم}}
{{ب|اگر یک دم بیاسایم روان من نیاساید|من آن لحظه بیاسایم که یک لحظه نیاسایم}}
{{ب|رها کن تا چو خورشیدی قبایی پوشم از آتش|در آن آتش چو خورشیدی جهانی را بیارایم}}
{{ب|که آن خورشید بر گردون ز عشق او همی‌سوزد|و هر دم شکر می گوید که سوزش را همی‌شایم}}
{{ب|رها کن تا که چون ماهی گدازان غمش باشم|که تا چون مه نکاهم من چو مه زان پس نیفزایم}}
{{پایان شعر}}