نمایش مبدأ برای دیوان شمس/نام شتر به ترکی چه بود بگو دوا

{{سرصفحه
| عنوان = [[دیوان شمس (غزلیات)]]
| مؤلف = مولوی
| قسمت =(نام شتر به ترکی چه بود بگو دوا)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|نام شتر به ترکی چه بود بگو دوا|نام بچه ش چه باشد او خود پیش دوا}}
{{ب|ما زاده قضا و قضا مادر همه‌ست|چون کودکان دوان شده‌ایم از پی قضا}}
{{ب|ما شیر از او خوریم و همه در پیش پریم|گر شرق و غرب تازد ور جانب سما}}
{{ب|طبل سفر ز دست قدم در سفر نهیم|در حفظ و در حمایت و در عصمت خدا}}
{{ب|در شهر و در بیابان همراه آن مهیم|ای جان غلام و بنده آن ماه خوش لقا}}
{{ب|آن جاست شهر کان شه ارواح می‌کشد|آن جاست خان و مان که بگوید خدا بیا}}
{{ب|کوته شود بیابان چون قبله او بود|پیش و سپس چمن بود و سرو دلربا}}
{{ب|کوهی که در ره آید هم پشت خم دهد|کای قاصدان معدن اجلال مرحبا}}
{{ب|همچون حریر نرم شود سنگلاخ راه|چون او بود قلاوز آن راه و پیشوا}}
{{ب|ما سایه وار در پی آن مه دوان شدیم|ای دوستان همدل و همراه الصلا}}
{{ب|دل را رفیق ما کند آن کس که عذر هست|زیرا که دل سبک بود و چست و تیزپا}}
{{ب|دل مصر می‌رود که به کشتیش وهم نیست|دل مکه می‌رود که نجوید مهاره را}}
{{ب|از لنگی تنست و ز چالاکی دلست|کز تن نجست حق و ز دل جست آن وفا}}
{{ب|اما کجاست آن تن همرنگ جان شده|آب و گلی شده‌ست بر ارواح پادشا}}
{{ب|ارواح خیره مانده که این شوره خاک بین|از حد ما گذشت و ملک گشت و مقتدا}}
{{ب|چه جای مقتدا که بدان جا که او رسید|گر پا نهیم پیش بسوزیم در شقا}}
{{ب|این در گمان نبود در او طعن می‌زدیم|در هیچ آدمی منگر خوار ای کیا}}
{{ب|ما همچو آب در گل و ریحان روان شویم|تا خاک‌های تشنه ز ما بر دهد گیا}}
{{ب|بی دست و پاست خاک جگرگرم بهر آب|زین رو دوان دوان رود آن آب جوی‌ها}}
{{ب|پستان آب می خلد ایرا که دایه اوست|طفل نبات را طلبد دایه جا به جا}}
{{ب|ما را ز شهر روح چنین جذب‌ها کشید|در صد هزار منزل تا عالم فنا}}
{{ب|باز از جهان روح رسولان همی‌رسند|پنهان و آشکار بازآ به اقربا}}
{{ب|یاران نو گرفتی و ما را گذاشتی|ما بی‌تو ناخوشیم اگر تو خوشی ز ما}}
{{ب|ای خواجه این ملالت تو ز آه اقرباست|با هر کی جفت گردی آنت کند جدا}}
{{ب|خاموش کن که همت ایشان پی توست|تأثیر همت‌ست تصاریف ابتلا}}
{{پایان شعر}}