نمایش مبدأ برای دیوان شمس/من طربم طرب منم زهره زند نوای من

{{سرصفحه
| عنوان = [[دیوان شمس (غزلیات)]]
| مؤلف = مولوی
| قسمت =(من طربم طرب منم زهره زند نوای من)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|من طربم طرب منم زهره زند نوای من|عشق میان عاشقان شیوه کند برای من}}
{{ب|عشق چو مست و خوش شود بیخود و کش مکش شود|فاش کند چو بی‌دلان بر همگان هوای من}}
{{ب|ناز مرا به جان کشد بر رخ من نشان کشد|چرخ فلک حسد برد ز آنچ کند به جای من}}
{{ب|من سر خود گرفته‌ام من ز وجود رفته‌ام|ذره به ذره می زند دبدبه فنای من}}
{{ب|آه که روز دیر شد آهوی لطف شیر شد|دلبر و یار سیر شد از سخن و دعای من}}
{{ب|یار برفت و ماند دل شب همه شب در آب و گل|تلخ و خمار می طپم تا به صبوح وای من}}
{{ب|تا که صبوح دم زند شمس فلک علم زند|باز چو سرو تر شود پشت خم دوتای من}}
{{ب|باز شود دکان گل ناز کنند جزو و کل|نای عراق با دهل شرح دهد ثنای من}}
{{ب|ساقی جان خوبرو باده دهد سبو سبو|تا سر و پای گم کند زاهد مرتضای من}}
{{ب|بهر خدای ساقیا آن قدح شگرف را|بر کف پیر من بنه از جهت رضای من}}
{{ب|گفت که باده دادمش در دل و جهان نهادمش|بال و پری گشادمش از صفت صفای من}}
{{ب|پیر کنون ز دست شد سخت خراب و مست شد|نیست در آن صفت که او گوید نکته‌های من}}
{{ب|ساقی آدمی کشم گر بکشد مرا خوشم|راح بود عطای او روح بود سخای من}}
{{ب|باده تویی سبو منم آب تویی و جو منم|مست میان کو منم ساقی من سقای من}}
{{ب|از کف خویش جسته‌ام در تک خم نشسته‌ام|تا همگی خدا بود حاکم و کدخدای من}}
{{ب|شمس حقی که نور او از تبریز تیغ زد|غرقه نور او شد این شعشعه ضیای من}}
{{پایان شعر}}