نمایش مبدأ برای دیوان شمس/منم که کار ندارم به غیر بی‌کاری

{{سرصفحه
| عنوان = [[دیوان شمس (غزلیات)]]
| مؤلف = مولوی
| قسمت =(منم که کار ندارم به غیر بی‌کاری)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{ب|منم که کار ندارم به غیر بی‌کاری|دلم ز کار زمانه گرفت بیزاری}}
{{ب|ز خاک تیره ندیدم به غیر تاریکی|ز پیر چرخ ندیدم به غیر مکاری}}
{{ب|فروگذاشته‌ای شست دل در این دریا|نه ماهیی بگرفتی نه دست می‌داری}}
{{ب|تو را چه شصت و چه هفتاد چون نخواهی پخت|گلی به دست نداری چه خار می‌خاری}}
{{ب|کلاه کژ بنهی همچو ماه و نورت نیست|برو برو که گرفتار ریش و دستاری}}
{{ب|چگونه برقی آخر که کشت می‌سوزی|چگونه ابری آخر که سنگ می‌باری}}
{{ب|چو صید دام خودی پس چگونه صیادی|چو دزد خانه خویشی چگونه عیاری}}
{{ب|اگر چه این همه باشد ولی اگر روزی|خیال یار مرا دیده‌ای نکو یاری}}
{{ب|به ذات پاک خدایی که کارساز همه‌ست|چو مست کار امیر منی نکوکاری}}
{{ب|اگر دو گام پیاده دویدی از پی او|تو یک سواره نه‌ای تو سپاه سالاری}}
{{ب|بگیر دامن عشقی که دامنش گرمست|که غیر او نرهاند تو را ز اغیاری}}
{{ب|به یاد عشق شب تیره را به روز آور|چو عشق یاد بود شب کجا بود تاری}}
{{ب|تو خفته باشی و آن عشق بر سر بالین|برآوریده دو کف در دعا و در زاری}}
{{ب|اگر بگویم باقی بسوزد این عالم|هلا قناعت کردم بس است گفتاری}}
{{پایان شعر}}