نمایش مبدأ برای دیوان شمس/مطربم سرمست شد انگشت بر رق می‌زند

{{سرصفحه
| عنوان = [[دیوان شمس (غزلیات)]]
| مؤلف = مولوی
| قسمت =(مطربم سرمست شد انگشت بر رق می‌زند)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|مطربم سرمست شد انگشت بر رق می‌زند|پرده عشاق را از دل به رونق می‌زند}}
{{ب|رخت بربندید ای یاران که سلطان دو کون|ایستاده بر فراز عرش سنجق می‌زند}}
{{ب|اولیا و انبیا حیران شده در حضرتش|یحیی و داوود و یوسف خوش معلق می‌زند}}
{{ب|عیسی و موسی که باشد چاوشان درگهش|جبرئیل اندر فسونش سحر مطلق می‌زند}}
{{ب|جان ابراهیم مجنون گشت اندر شوق او|تیغ را بر حلق اسماعیل و اسحق می‌زند}}
{{ب|احمدش گوید که واشوقا لقا اخواننا|در هوای عشق او صدیق صدق می‌زند}}
{{ب|لیلی و مجنون به فاقه آه حسرت می‌خورند|خسرو و شیرین به عشرت جام راوق می‌زند}}
{{ب|شمس تبریز ایستاده مست در دستش کمان|تیر زهرآلود را بر جان احمق می‌زند}}
{{ب|رستم و حمزه فکنده تیغ و اسپر پیش او|او چو حیدر گردن هشام و اربق می‌زند}}
{{ب|کیست آن کس کو چنین مردی کند اندر جهان|شمس تبریزی که ماه بدر را شق می‌زند}}
{{ب|هر که نام شمس تبریزی شنید و سجده کرد|روح او مقبول حضرت شد اناالحق می‌زند}}
{{ب|ای حسام الدین تو بنویس مدح آن سلطان عشق|گر چه منکر در هوای عشق او دق می‌زند}}
{{ب|منکرست و روسیه ملعون و مردود ابد|از حسد همچون سگان از دور بق بق می‌زند}}
{{پایان شعر}}