نمایش مبدأ برای دیوان شمس/مستان می ما را هم ساقی ما باید

{{سرصفحه
| عنوان = [[دیوان شمس (غزلیات)]]
| مؤلف = مولوی
| قسمت =(مستان می ما را هم ساقی ما باید)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{ب|مستان می ما را هم ساقی ما باید|با آن همه شیرینی گر ترش کند شاید}}
{{ب|با آن همه حسن آن مه گر ناز کند گه گه|والله که کلاه از شه بستاند و برباید}}
{{ب|پر ده قدحی میرم آخر نه چو کمپیرم|تا شینم و می‌میرم کاین چرخ چه می‌زاید}}
{{ب|فرمای تو ساقی را آن شادی باقی را|تا باد نپیماید تا باده بپیماید}}
{{ب|صد سر ببرد در دم از محرم و نامحرم|نی غم خورد از ماتم نی دست بیالاید}}
{{ب|چون شمع بسوزاند پروانه مسکین را|چون جعد براندازد چون چهره بیاراید}}
{{ب|پروانه چو بی‌جان شد جانیش دهد نسیه|وان جان چو آتش را زان رطل بفرماید}}
{{ب|رطلی ز می باقی کز غایت راواقی|هر نقش که اندیشی در دل به تو بنماید}}
{{ب|ای عشق خداوندی شمس الحق تبریزی|چندانک بیفزایی این باده بیفزاید}}
{{پایان شعر}}