نمایش مبدأ برای دیوان شمس/عیسی چو تویی جانا ای دولت ترسایی

{{سرصفحه
| عنوان = [[دیوان شمس (غزلیات)]]
| مؤلف = مولوی
| قسمت =(عیسی چو تویی جانا ای دولت ترسایی)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|عیسی چو تویی جانا ای دولت ترسایی|لاهوت ازل را از ناسوت تو بنمایی}}
{{ب|ایمان ز سر زلفت زنار عجب بندد|کز کافر زلف خود یک پیچ تو بگشایی}}
{{ب|ای از پس صد پرده درتافته رخسارت|تا عالم خاکی را از عشق برآرایی}}
{{ب|جان دوش ز سرمستی با عشق تو عهدی کرد|جان بود در آن بیعت با عشق به تنهایی}}
{{ب|سر عشق به گوشش برد سر گفت به گوش جان|کس عهد کند با خود نی تو همگی مایی}}
{{ب|چندانک تو می‌کوشی جز چشم نمی‌پوشی|تا چند گریزی تو از خویش و نیاسایی}}
{{ب|جان گفت که ای فردم سوگند بدین دردم|سوگند بدان زلفی عاشق کش سودایی}}
{{ب|کان عهد که من کردم بی‌جان و بدن کردم|نی ما و نه من کردم ای مفرد یکتایی}}
{{ب|مست آنچ کند در می از می‌بود آن به روی|در آب نماید او لیک او است ز بالایی}}
{{ب|تبریز ز شمس الدین آخر قدحی زو هین|آن ساقی ترسا را یک نکته نفرمایی}}
{{پایان شعر}}