نمایش مبدأ برای دیوان شمس/رویش خوش و مویش خوش وان طره جعدینش

{{سرصفحه
| عنوان = [[دیوان شمس (غزلیات)]]
| مؤلف = مولوی
| قسمت =(رویش خوش و مویش خوش وان طره جعدینش)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|رویش خوش و مویش خوش وان طره جعدینش|صد رحمت هر ساعت بر جانش و بر دینش}}
{{ب|هر لحظه و هر ساعت یک شیوه نو آرد|شیرینتر و نادرتر زان شیوه پیشینش}}
{{ب|آن طره پرچین را چون باد بشوراند|صد چین و دو صد ماچین گم گردد در چینش}}
{{ب|بر روی و قفای مه سیلی زده حسن او|بر دبدبه قارون تسخر زده مسکینش}}
{{ب|آن ماه که می‌خندد در شرح نمی‌گنجد|ای چشم و چراغ من دم درکش و می‌بینش}}
{{ب|صد چرخ همی‌گردد بر آب حیات او|صد کوه کمر بندد در خدمت تمکینش}}
{{ب|گولی مگر ای لولی این جا به چه می‌لولی|رو صید و تماشا کن در شاهی شاهینش}}
{{ب|گر اسب ندارد جان پیشش برود لنگان|بنشاند آن فارس جان را سپس زینش}}
{{ب|ور پای ندارد هم سر بندد و سر بنهد|مانند طبیب آید آن شاه به بالینش}}
{{ب|عشقست یکی جانی دررفته به صد صورت|دیوانه شدم باری من در فن و آیینش}}
{{ب|حسن و نمک نادر در صورت عشق آمد|تا حسن و سکون یابد جان از پی تسکینش}}
{{ب|بر طالع ماه خود تقویم عجب بست او|تقویم طلب می‌کن در سوره والتینش}}
{{ب|خورشید به تیغ خود آن را که کشد ای جان|از تابش خود سازد تجهیزش و تکفینش}}
{{ب|فرهاد هوای او رفتست به که کندن|تا لعل شود مرمر از ضربت میتینش}}
{{ب|من بس کنم ای مطرب بر پرده بگو این را|بشنو ز پس پرده کر و فر تحسینش}}
{{ب|خامش که به پیش آمد جوزینه و لوزینه|لوزینه دعا گوید حلوا کند آمینش}}
{{پایان شعر}}