نمایش مبدأ برای دیوان شمس/دل دل دل تو دل مرا مرنجان

{{سرصفحه
| عنوان = [[دیوان شمس (غزلیات)]]
| مؤلف = مولوی
| قسمت =(دل دل دل تو دل مرا مرنجان)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{ب|دل دل دل تو دل مرا مرنجان|چرا چرا چه معنی مرا کنی پریشان}}
{{ب|بیا بیا و بازآ به صلح سوی خانه|مرو مرو ز پیشم کتف چنین مجنبان}}
{{ب|تو صد شکرستانی ترش چه کردی ابرو|سبکتر از صبایی چرا شوی گران جان}}
{{ب|منم کنون ز عشق رخ چو گلشن تو|فراز سرو و گلشن چو صد هزاردستان}}
{{ب|بیا بیا دمم ده که دمدمه لطیفت|حیات دل فزاید مرا چو آب حیوان}}
{{ب|بیار عشوه اینک بهای عشوه صد جان|هزار جان به ارزد زهی متاع ارزان}}
{{ب|تو عقل عقل مایی چرا ز ما جدایی|سری که عقل از او شد نه گیج ماند و حیران}}
{{ب|ستون این سرایی ز در برون چرایی|سرا که بی‌ستون شد نه پست گشت ویران}}
{{ب|تو ماه آسمانی و ما شبیم تاری|شبی که مه نباشد غلس بود فراوان}}
{{ب|تو پادشاه شهری و ما کنار شهری|چو شهر ماند بی‌شه چه سر بود چه سامان}}
{{ب|مها تویی سلیمان فراق و غم چو دیوان|چو دور شد سلیمان نه دست یافت شیطان}}
{{ب|تویی به جای موسی و ما تو را عصایی|بجز به کف موسی عصا نیافت برهان}}
{{ب|مسیح خوش دمی تو و ما ز گل چو مرغی|دمی بدم تو بر ما بر اوج بین تو جولان}}
{{ب|تو نوح روزگاری و ما چو اهل کشتی|چو نوح رفت کشتی کجا رهد ز طوفان}}
{{ب|تویی خلیل ای جان همه جهان پرآتش|که بی‌خلیل آتش نمی‌شود گلستان}}
{{ب|تو نور مصطفایی و کعبه پربتان شد|هلا بیا برون کن بتان ز بیت رحمان}}
{{ب|تو یوسف جمالی و چشم خلق بسته|نظر ز تو گشاید چو چشم پیر کنعان}}
{{ب|تو گوهر صفایی و ما صدف به گردت|صدف چه قیمت آرد چو رفت گوهر کان}}
{{ب|تو جان آفتابی که او است جان عالم|سزد گرت بگویم که جان جان کیهان}}
{{ب|به غیب باشد ایمان تو غیب را عیانی|که عین عین عینی و اصل اصل ایمان}}
{{ب|خمش که تا قیامت اگر دهی علامت|جوی نموده باشی به ما ز گنج پنهان}}
{{پایان شعر}}