نمایش مبدأ برای دیوان شمس/دلا تو شهد منه در دهان رنجوران

{{سرصفحه
| عنوان = [[دیوان شمس (غزلیات)]]
| مؤلف = مولوی
| قسمت =(دلا تو شهد منه در دهان رنجوران)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|دلا تو شهد منه در دهان رنجوران|حدیث چشم مگو با جماعت کوران}}
{{ب|اگر چه از رگ گردن به بنده نزدیک است|خدای دور بود از بر خدادوران}}
{{ب|درون خویش بپرداز تا برون آیند|ز پرده‌ها به تجلی چو ماه مستوران}}
{{ب|اگر چه گم شوی از خویش و از جهان این جا|برون خویش و جهان گشته‌ای ز مشهوران}}
{{ب|اگر تو ماه وصالی نشان بده از وصل|ز ساعد و بر سیمین و چهره حوران}}
{{ب|وگر چو زر ز فراقی کجاست داغ فراق|چنین فسرده بود سکه‌های مهجوران}}
{{ب|چو نیست عشق تو را بندگی به جا می‌آر|که حق فرونهلد مزدهای مزدوران}}
{{ب|بدانک عشق خدا خاتم سلیمانی است|کجاست دخل سلیمان و مکسب موران}}
{{ب|لباس فکرت و اندیشه‌ها برون انداز|که آفتاب نتابد مگر که بر عوران}}
{{ب|پناه گیر تو در زلف شمس تبریزی|که مشک بارد تا وارهی ز کافوران}}
{{پایان شعر}}