نمایش مبدأ برای دیوان شمس/دامن کشانم می‌کشد در بتکده عیاره‌ای

{{سرصفحه
| عنوان = [[دیوان شمس (غزلیات)]]
| مؤلف = مولوی
| قسمت =(دامن کشانم می‌کشد در بتکده عیاره‌ای)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|دامن کشانم می‌کشد در بتکده عیاره‌ای|من همچو دامن می‌دوم اندر پی خون خواره‌ای}}
{{ب|یک لحظه هستم می‌کند یک لحظه پستم می‌کند|یک لحظه مستم می‌کند خودکامه‌ای خماره‌ای}}
{{ب|چون مهره‌ام در دست او چون ماهیم در شست او|بر چاه بابل می‌تنم از غمزه سحاره‌ای}}
{{ب|لاهوت و ناسوت من او هاروت و ماروت من او|مرجان و یاقوت من او بر رغم هر بدکاره‌ای}}
{{ب|در صورت آب خوشی ماهی چو برج آتشی|در سینه دلبر دلی چون مرمری چون خاره‌ای}}
{{ب|اسرار آن گنج جهان با تو بگویم در نهان|تو مهلتم ده تا که من با خویش آیم پاره‌ای}}
{{ب|روزی ز عکس روی او بردم سبوی تا جوی او|دیدم ز عکس نور او در آب جو استاره‌ای}}
{{ب|گفتم که آنچ از آسمان جستم بدیدم در زمین|ناگاه فضل ایزدی شد چاره بیچاره‌ای}}
{{ب|شکر است در اول صفم شمشیر هندی در کفم|در باغ نصرت بشکفم از فر گل رخساره‌ای}}
{{ب|آن رفت کز رنج و غمان خم داده بودم چون کمان|بود این تنم چون استخوان در دست هر سگساره‌ای}}
{{ب|خورشید دیدم نیم شب زهره درآمد در طرب|در شهر خویش آمد عجب سرگشته‌ای آواره‌ای}}
{{ب|اندر خم طغرای کن نو گشت این چرخ کهن|عیسی درآمد در سخن بربسته در گهواره‌ای}}
{{ب|در دل نیفتد آتشی در پیش ناید ناخوشی|سر برنیارد سرکشی نفسی نماند اماره‌ای}}
{{ب|خوش شد جهان عاشقان آمد قران عاشقان|وارست جان عاشقان از مکر هر مکاره‌ای}}
{{ب|جان لطیف بانمک بر عرش گردد چون ملک|نبود دگر زیر فلک مانند هر سیاره‌ای}}
{{ب|مانند موران عقل و جان گشتند در طاس جهان|آن رخنه جویان را نهان وا شد در و درساره‌ای}}
{{ب|بی‌خار گردد شاخ گل زیرا که ایمن شد ز ذل|زیرا نماندش دشمنی گل چین و گل افشاره‌ای}}
{{ب|خاموش خاموش ای زبان همچون زبان سوسنان|مانند نرگس چشم شو در باغ کن نظاره‌ای}}
{{پایان شعر}}