نمایش مبدأ برای دیوان شمس/خشم مرو خواجه! پشیمان شوی

{{سرصفحه
| عنوان = [[دیوان شمس (غزلیات)]]
| مؤلف = مولوی
| قسمت =(خشم مرو خواجه! پشیمان شوی)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{ب|خشم مرو خواجه! پشیمان شوی|جمع نشین، ورنه پریشان شوی}}
{{ب|طیره مشو خیره مرو زین چمن|ورنه چو جغدان سوی ویران شوی}}
{{ب|گر بگریزی ز خراجات شهر|بارکش غول بیابان شوی}}
{{ب|گر تو ز خورشید حمل سر کشی|بفسری و برف زمستان شوی}}
{{ب|روی به جنگ آر و به صف شیروار|ورنه چو گربه تو در انبان شوی}}
{{ب|کم خور ازین پاچه‌ی گاو، ای ملک|سیر چریدی، خر شیطان شوی}}
{{ب|کافر نفست چو زبون تو شد|گر همه کفری همه ایمان شوی}}
{{ب|روی مکن ترش ز تلخی یار|تا ز عنایت گل خندان شوی}}
{{ب|دست و دهان را چو بشویی ز حرص|صاحب و همکاسه‌ی سلطان شوی}}
{{ب|ای دل، یک لحظه تو دیوانه‌ی|با دمی خواجه‌ی دیوان شوی}}
{{ب|گاه بدزدی، ره ایرن زنی|گاه روی شحنه‌ی توران شوی}}
{{ب|گه ز (سپاهان) و حجاز) و (عراق)|مطرب آن ماه خراسان شوی}}
{{ب|بوقلمونی چه شود گر چو عقل|یک صفت و یک دل و یکسان شوی؟}}
{{ب|گر نکنی این همه خاموش باش|تا به خموشی همگی جان شوی}}
{{ب|روی به شمس الحق تبریز کن|تا ملک ملک سلیمان شوی}}
{{پایان شعر}}

[[رده:دیوان شمس]]