نمایش مبدأ برای دیوان شمس/جان و جهان می‌روی جان و جهان می‌بری

{{سرصفحه
| عنوان = [[دیوان شمس (غزلیات)]]
| مؤلف = مولوی
| قسمت =(جان و جهان می‌روی جان و جهان می‌بری)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{ب|جان و جهان می‌روی جان و جهان می‌بری|کان شکر می‌کشی با شکران می‌خوری}}
{{ب|ای رخ تو چون قمر تک مرو آهسته تر|تا نخلد شاخ گل سینه نیلوفری}}
{{ب|چهره چون آفتاب می‌بری از ما شتاب|بوی کن آخر کباب زین جگر آذری}}
{{ب|یک نظری گر وفاست هم صدقات شماست|گر برسانی رواست شکر چنین توانگری}}
{{ب|تا جگر خون ما تا دل مجنون ما|تا غم افزون ما کسب کند بهتری}}
{{ب|شکر که ما سوختیم سوختن آموختیم|وز جگر افروختیم شیوه سامندری}}
{{ب|فاسد سودای تو مست تماشای تو|بوسد بر پای تو از طرب بی‌سری}}
{{ب|عشق من ای خوبرو رونق خوبان به تو|گاه شوی بت شکن گاه کنی آزری}}
{{ب|مستی از آن دید و داد شادی از آن بخت شاد|چشم بدت دور باد تا که کنی لمتری}}
{{ب|جانب دل رو به جان تا که ببینی عیان|حلقه جوق ملک صورت نقش پری}}
{{ب|از ملک و از پری چون قدری بگذری|محو شود در صفات صورت و صورتگری}}
{{پایان شعر}}

[[رده:دیوان شمس]]