نمایش مبدأ برای دیوان شمس/تو شاخ خشک چرایی به روی یار نگر

{{سرصفحه
| عنوان = [[دیوان شمس (غزلیات)]]
| مؤلف = مولوی
| قسمت =(تو شاخ خشک چرایی به روی یار نگر)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|تو شاخ خشک چرایی به روی یار نگر|تو برگ زرد چرایی به نوبهار نگر}}
{{ب|درآ به حلقه رندان که مصلحت اینست|شراب و شاهد و ساقی بی‌شمار نگر}}
{{ب|بدانک عشق جهانی است بی‌قرار در او|هزار عاشق بی‌جان و بی‌قرار نگر}}
{{ب|چو دررسی تو بدان شه که نام او نبرم|به حق شاهی آن شه که شاهوار نگر}}
{{ب|چو دیده سرمه کشی باز رو از این سو کن|بدین جهان پر از دود و پرغبار نگر}}
{{ب|هزار دود مرکب که چیست این فلکست|غبار رنگ برآرد که سبزه زار نگر}}
{{ب|نگه مکن تو به خورشید چونک درتابد|به گاه شام ورا زرد و شرمسار نگر}}
{{ب|چو ماه نیز به دریوزه پر کند زنبیل|ز بعد پانزده روزش تو خوار و زار نگر}}
{{ب|بیا به بحر ملاحت به سوی کان وصال|بدان دو غمزه مخمور یار غار نگر}}
{{ب|چو روح قدس ببوسید نعل مرکب او|ز نعل نعره برآمد که حال و کار نگر}}
{{ب|اگر نه عفو کند حلم شمس تبریزی|تو روح را ز چنین یار شرمسار نگر}}
{{پایان شعر}}