نمایش مبدأ برای دیوان شمس/بگشای چشم خود که از آن چشم روشنیم

{{سرصفحه
| عنوان = [[دیوان شمس (غزلیات)]]
| مؤلف = مولوی
| قسمت =(بگشای چشم خود که از آن چشم روشنیم)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|بگشای چشم خود که از آن چشم روشنیم|حاشا که چشم خویش از آن روی برکنیم}}
{{ب|پروانه‌ای تو بهر تو بفروز سینه را|تا خویش را ز عشق بر آن سینه برزنیم}}
{{ب|بفزای خوف عشق نخواهیم ایمنی|زیرا ز خوف عشق تو ما سخت ایمنیم}}
{{ب|پروانه را ز شمع تو هر روز مژده‌ای است|یعنی که مات شو که همی‌مات ضامنیم}}
{{ب|شادیم آن زمان که تو دعوی کنی که من|بی‌من شویم از خود و ز عشق صد منیم}}
{{ب|تا باغ گلستان جمال تو دیده‌ایم|چون سرو سربلند و زبانور چو سوسنیم}}
{{ب|بر گلشن زمانه برو آتشی بزن|زیرا ز عشق روی تو زان سوی گلشنیم}}
{{ب|ای آنک سست دل شده‌ای در طریق عشق|در ما گریز زود که ما برج آهنیم}}
{{ب|از ذوق آتش شه تبریز شمس دین|داریم آب رو و همه محض روغنیم}}
{{پایان شعر}}