نمایش مبدأ برای دیوان شمس/بشکسته سر خلقی سر بسته که رنجورم

{{سرصفحه
| عنوان = [[دیوان شمس (غزلیات)]]
| مؤلف = مولوی
| قسمت =(بشکسته سر خلقی سر بسته که رنجورم)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|بشکسته سر خلقی سر بسته که رنجورم|برده ز فلک خرقه آورده که من عورم}}
{{ب|وای از دل سنگینش وز عشوه رنگینش|او نیست منم سنگین کاین فتنه همی‌شورم}}
{{ب|من در تک خونستم وز خوردن خون مستم|گویی که نیم در خون در شیره انگورم}}
{{ب|ای عشق که از زفتی در چرخ نمی‌گنجی|چون است که می گنجی اندر دل مستورم}}
{{ب|در خانه دل جستی در را ز درون بستی|مشکات و زجاجم من یا نور علی نورم}}
{{ب|تن حامله زنگی دل در شکمش رومی|پس نیم ز مشکم من یک نیم ز کافورم}}
{{ب|بردی دل و من قاصد دل از دگران جویم|نادیده همی‌آرم اما نه چنین کورم}}
{{ب|گر چهره زرد من در خاک رود روزی|روید گل زرد ای جان از خاک سر گورم}}
{{ب|آخر نه سلیمان هم بشنید غم موری|آخر تو سلیمانی انگار که من مورم}}
{{ب|گفتی که چه می نالی صد خانه عسل داری|می مالم و می نالم هم خرقه زنبورم}}
{{ب|می نالم از این علت اما به دو صد دولت|نفروشم یک ذره زین علت ناسورم}}
{{ب|چون چنگ همی‌زارم چون بلبل گلزارم|چون مار همی‌پیچم چون بر سر گنجورم}}
{{ب|گویی که انا گفتی با کبر و منی جفتی|آن عکس تو است ای جان اما من از آن دورم}}
{{ب|من خامم و بریانم خندنده و گریانم|حیران کن و حیرانم در وصلم و مهجورم}}
{{پایان شعر}}