نمایش مبدأ برای دیوان شمس/بانگ زدم من که دل مست کجا می‌رود

{{سرصفحه
| عنوان = [[دیوان شمس (غزلیات)]]
| مؤلف = مولوی
| قسمت =(بانگ زدم من که دل مست کجا می‌رود)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|بانگ زدم من که دل مست کجا می‌رود|گفت شهنشه خموش جانب ما می‌رود}}
{{ب|گفتم تو با منی دم ز درون می‌زنی|پس دل من از برون خیره چرا می‌رود}}
{{ب|گفت که دل آن ماست رستم دستان ماست|سوی خیال خطا بهر غزا می‌رود}}
{{ب|هر طرفی کو رود بخت از آن سو رود|هیچ مگو هر طرف خواهد تا می‌رود}}
{{ب|گه مثل آفتاب گنج زمین می‌شود|گه چو دعا رسول سوی سما می‌رود}}
{{ب|گاه ز پستان ابر شیر کرم می‌دهد|گه به گلستان جان همچو صبا می‌رود}}
{{ب|بر اثر دل برو تا تو ببینی درون|سبزه و گل می‌دمد جوی وفا می‌رود}}
{{ب|صورت بخش جهان ساده و بی‌صورتست|آن سر و پای همه بی‌سر و پا می‌رود}}
{{ب|هست صواب صواب گر چه خطایی کند|هست وفای وفا گر به جفا می‌رود}}
{{ب|دل مثل روزنست خانه بدو روشنست|تن به فنا می‌رود دل به بقا می‌رود}}
{{ب|فتنه برانگیخت دل خون شهان ریخت دل|با همه آمیخت دل گر چه جدا می‌رود}}
{{ب|سحر خدا آفرید در دل هر کس پدید|کیسه جوزا برید همچو سها می‌رود}}
{{ب|با تو دلا ابلهیست کیسه نگه داشتن|کیسه شد و جان پی کیسه ربا می‌رود}}
{{ب|گفتم جادو کسی سست بخندید و گفت|سحر اثر کی کند ذکر خدا می‌رود}}
{{ب|گفتم آری ولیک سحر تو سر خداست|سحر خوشت هم تک حکم قضا می‌رود}}
{{ب|دایم دلدار را با دل و جان ماجراست|پوست بر او نیست اینک پیش شما می‌رود}}
{{ب|اسب سقاست این بانگ دراست این|بانگ کنان کز برون اسب سقا می‌رود}}
{{پایان شعر}}