نمایش مبدأ برای دیوان شمس/این ترک ماجرا ز دو حکمت برون نبو

{{سرصفحه
| عنوان = [[دیوان شمس (غزلیات)]]
| مؤلف = مولوی
| قسمت =(این ترک ماجرا ز دو حکمت برون نبو)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|این ترک ماجرا ز دو حکمت برون نبو|یا کینه را نهفتن یا عفو و حسن خو}}
{{ب|یا آنک ماجرا نکنی به هر فرصتی|یا برکنی ز خویش تو آن کین تو به تو}}
{{ب|از یار بد چه رنجی از نقص خود برنج|کان خصم عکس توست مپندارشان تو دو}}
{{ب|از کبر و بخل غیر مرنج و ز خویش رنج|زیرا که از دی آمد افسردگی جو}}
{{ب|ز افسردگی غیر نرنجید گرم عشق|کاندر تموز مردم تشنه‌ست برف جو}}
{{ب|آن خشم انبیا مثل خشم مادر است|خشمی است پر ز حلم پی طفل خوبرو}}
{{ب|خشمی است همچو خاک و یکی خاک بر دهد|نسرین و سوسن و گل صدبرگ مشک بو}}
{{ب|خاکی دگر بود که همه خار بر دهد|هر چند هر دو خاک یکی رنگ بد عمو}}
{{ب|در گور مار نیست تو پرمار سله‌ای|چون هست این خصال بدت یک به یک عدو}}
{{ب|در نطفه می‌نگر که به یک رنگ و یک فن است|زنگی و هندو است و قریشی باعلو}}
{{ب|اعراض و جسم جمله همه خاک‌هاست بس|در مرتبه نگر که سفول آمد و سمو}}
{{ب|چون کاسه گدایان هر ذره بر رهش|آن را کند پر از زر و در دیگری تسو}}
{{ب|از نیک بد بزاید چون گبر ز اهل دین|وز بد نکو بزاید از صانعی هو}}
{{ب|گویی فسوس باشد کز من فسوس خوار|صرفه برد نه خود من صرفه برم از او}}
{{ب|این مایه می‌ندانی کاین سود هر دو کون|اندر سخاوت است نه در کسب سو به سو}}
{{ب|خود را و دوستان را ایثار بخش از آنک|بالادو است حرص تو بی‌پای چون کدو}}
{{ب|در جود کن لجاج نه اندر مکاس و بخل|چون کف شمس دین که به تبریز کرد طو}}
{{پایان شعر}}

[[رده:دیوان شمس]]