نمایش مبدأ برای خواجوی کرمانی (غزلیات)/یارش نتوان گفت که از یار بنالد

{{سرصفحه
| عنوان = [[خواجوی کرمانی (غزلیات)]]
| مؤلف = خواجوی کرمانی
| قسمت =(یارش نتوان گفت که از یار بنالد)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|یارش نتوان گفت که از یار بنالد|واندل نبود کز غم دلدار بنالد}}
{{ب|گر بند نهد دشمن و گر پند دهد دوست|مشتاق گل آن نیست که از خار بنالد}}
{{ب|چون یار بدست آیدت از غیر چه نالی|کان یار نباشد که ز اغیار بنالد}}
{{ب|هر سوخته دلرا که زند لاف انا الحق|نبود سر یار ار ز سر دار بنالد}}
{{ب|در وصل حرم کی رسد آنکو ز حرامی|در بادیه و وادی خونخوار بنالد}}
{{ب|عیبی نبود گر ز جفای تو بنالم|بیمار هر آئینه ز تیمار بنالد}}
{{ب|بر گریه‌ی من ساغر می گرم بگرید|وز زاری من چنگ سحر زار بنالد}}
{{ب|دل در سر زلفت بفغان آمد و رنجور|دوری نبود گر بشب تار بنالد}}
{{ب|خواجو چو درین کار نداری سر انکار|آنرا مکن اقرار کز انکار بنالد}}
{{پایان شعر}}

[[رده:غزلیات خواجوی کرمانی]]