نمایش مبدأ برای خواجوی کرمانی (غزلیات)/رقیب اگر بجفا باز داردم ز درش

{{سرصفحه
| عنوان = [[خواجوی کرمانی (غزلیات)]]
| مؤلف = خواجوی کرمانی
| قسمت =(رقیب اگر بجفا باز داردم ز درش)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|رقیب اگر بجفا باز داردم ز درش|مگس گزیر نباشد زمانی از شکرش}}
{{ب|به زر توان چو کمر خویش را برو بستن|که جز بزر نتوان کرد دست در کمرش}}
{{ب|گرم بهر سر موئی هزار جان بودی|فدای جان و سرش کردمی به جان و سرش}}
{{ب|در آنزمان که شود شخص ناتوانم خاک|کند عظام رمیمم هوای خاک درش}}
{{ب|دلی که گشت گرفتار چشم وعارض او|چرا برفت به یکباره دل ز خواب و خورش}}
{{ب|گذشت و بر من بیچاره‌اش نظر نفتاد|چه اوفتاد کزینسان فتادم از نظرش}}
{{ب|کنون که شد گل سوری عروس حجله‌ی باغ|چه غم ز ناله شبگیر بلبل سحرش}}
{{ب|بملک مصر نشاید خرید یوسف را|ولی بجان عزیز ار دهند رو بخرش}}
{{ب|میان اهل طریقت نماز جایز نیست|مگر کنند تیمم بخاک رهگذرش}}
{{ب|برآستانه‌ی ماهی گرفته‌ام منزل|که هست هر نفسی رو بمنزل دگرش}}
{{ب|بسیم و زر بودش میل دل ولی خواجو|سرشک و گونه‌ی زردست وجه سیم و زرش}}
{{پایان شعر}}

[[رده:غزلیات خواجوی کرمانی]]