نمایش مبدأ برای خاقانی (قصاید)/پیش که صبح بر درد شقه‌ی چتر عنبری

{{سرصفحه
| عنوان = [[خاقانی (قصاید)]]
| مؤلف = خاقانی
| قسمت =(پیش که صبح بر درد شقه‌ی چتر عنبری)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|پیش که صبح بر درد شقه‌ی چتر عنبری|خیز مگر به برق می برقع صبح بر دری}}
{{ب|پیش که غمزه زن شود چشم ستاره‌ی سحر|بر صدف فلک رسان خنده‌ی جام گوهری}}
{{ب|برکش میخ غم ز دل پیش که صبح برکشد|این خشن هزار میخ از سر چرخ چنبری}}
{{ب|ساخت فرو کند ز اسب، آینه بندد آسمان|صبح قبا زره زند، ابر کند زره‌گری}}
{{ب|زآنکه برهنگی بود زیور تیغ صبح فش|صبح برهنه می‌کند بر تن چرخ زیوری}}
{{ب|گاه چو حال عاشقان صبح کند ملونی|گه چو حلی دلبران مرغ کند نواگری}}
{{ب|چون به صبوح بلبله قهقهه کرد و خنده‌نی|خنده کند نه قهقهه، صبح چو نوگل طری}}
{{ب|روز به روزت از فلک نزل دو صبح می‌رسد|صبح سه گردد ار به کف جام صبوحی آوری}}
{{ب|نوبر صبح یک دم است، اینت شگرف اگر دهی|داد دمی که می‌دهد صبح‌دمت به نوبری}}
{{ب|فرض صبوح عید را کز تو به خواب فوت شد|صدره اگر قضا کنی تا ز صبوح نشمری}}
{{ب|نیست ز نامده خبر وز دم رفته حاصلی|حاصل وقت را نگر تا دم رفته ننگری}}
{{ب|عمر پلی است رخنه‌سر، حادثه سیل پل شکن|کوش که نارسیده سیل، از پل رخنه بگذری}}
{{ب|آنکه غم جهان خورد، کی ز حیات برخورد|پس تو غم جهان مخور، تا ز حیات برخوری}}
{{ب|آهوکا! سگ توام می خور و گرگ مست شو|خواب پلنگ نه ز سر گرچه پلنگ گوهری}}
{{ب|برگ می صبوح کن، سرکه فروختن که چه|گرچه ز خواب جسته‌ای خوش ترش و گران سری}}
{{ب|خواب تو می‌نشاندم بر سر آتش هوس|کان همه مشک بر سرت وین همه مغز را تری}}
{{ب|شو به گلاب اشک من خواب جهان ز عبهرت|تا به دو لاله درکشی جام گلاب عبهری}}
{{ب|هم به گلاب لعل بر، درد سرم که از فلک|با همه درد دل مرا درد سری است بر سری}}
{{ب|برق تویی و بید من، سوخته‌ی توام کنون|سوخته بید خواه اگر رواق عید پروری}}
{{ب|رقص کنان نگر خره لعل غبب چو روی تو|طوق کشان سرودمش چون خطت از معنبری}}
{{ب|بر غبب و دم خزه خیز و رکاب باده ده|چون دمش از مطوقی چون غببش ز احمری}}
{{ب|منتظری که از فلک خوانچه‌ی زر برآیدت|خوانچه کن و چمانه‌کش خوانچه‌ی زر چه می‌بری}}
{{ب|جز جگری نخورده‌ای بر سر خوانچه‌ی زر برآیدت|عمر تو می‌خورد تو هم در غم خوانچه‌ی زری}}
{{ب|کرده‌ی چرخ جو به جو دیده و آزموده‌ای|کرده به جور جو جوت هم به جوال او دری}}
{{ب|در ده از آن چکیده خون ز آبله‌ی تن رزان|کبله‌ی رخ فلک، برد عروس خاوری}}
{{ب|از پس زر اختران کامده بر محک شب|رفت سیاهی از محک، ماند سپید پیکری}}
{{ب|تیره شد آب اختران ز آتش روز و می‌کند|بر درجات خط جام آب چو آتش اختری}}
{{ب|چرخ کبود جامه بین ریخته اشک‌ها ز رخ|تا تو ز جرعه بر زمین جامه‌ی عید گستری}}
{{ب|آن می و جام بین بهم گوئی دست شعبده|کرده ز سیم ده دهی صره‌ی زر شش سری}}
{{ب|در کف ساقی از قدح حقه‌ی لعل آتشی|در گلوی قدح ز کف رشته‌ی عقد عنبری}}
{{ب|ساقی بزم چون پری جام به کف چو آینه|او نرمد ز جام اگر ز آینه می‌رمد پری}}
{{ب|در کف آهوان بزم آب رز است و گاو زر|آتش موسوی است آن در بر گاو سامری}}
{{ب|از قطرات جرعه‌ها ژاله‌ی زرد ریخته|یافته چون رخ فلک پشت زمین مجدری}}
{{ب|دختر آفتاب ده در تتق سپهر گون|گشته به زهره‌ی فلک حامله هم به دختری}}
{{ب|کرده به جلوه کردنش باد مسیح مریمی|کرده به نقش بستنش نار خلیل آزری}}
{{ب|مطرب سحرپیشه بین در صور هر آلتی|آتش و آب و باد و گل کرده بهم ز ساحری}}
{{ب|بربط اعجمی صفت هشت زبانش در دهان|از سر زخمه ترجمان کرده به تازی و دری}}
{{ب|نای عروسی از حبش ده ختنش به پیش و پس|تاج نهاده بر سرش از نی قند عسکری}}
{{ب|چنگ برهنه فرق را پای پلاس پوش بین|خشک رگی کشیده خون ناله کنان ز لاغری}}
{{ب|دست رباب و سر یکی بسته به ده رسن گلو|زیر خزینه‌ی شکم کاسه‌ی سر ز مضطری}}
{{ب|چنبر دف شکارگه ز آهو و گور و یوز و سگ|لیک به هیچ وقت ازو هیچ شکار نشکری}}
{{ب|روز رسید و محرمان عید کنند زین سبب|روز چو محرمان زند لاف سپید چادری}}
{{ب|در عرفات بختیان بادیه کرده پی‌سپر|ما و تو بسپریم هم بادیه‌ی قلندری}}
{{ب|در عرفات عاشقان بختی بی‌خبر توئی|کز همه بارکش‌تری وز همه بی‌خبرتری}}
{{ب|دی به نماز دیگری موقف اگر تمام شد|چون تو صبوح کرده‌ای مرد نماز دیگری}}
{{ب|ور سوی مشعر الحرام آمده‌اند محرمان|محرم می شویم ما میکده کرده مشعری}}
{{ب|ور به منی خورد زمین خون حلال جانوران|ما بخوریم خون رز تا نرسد به جانوری}}
{{ب|هر که کبوتری کشد هم به ثواب در رسد|خیز و ببر گلوی دل، کو کندت کبوتری}}
{{ب|سنگ فشان کنند خلق از پی دین به جمره در|ما همه جان فشان کنیم از پی خم به می خوری}}
{{ب|ور به طواف کعبه‌اند از سر پای سر زنان|ما و تو و طواق دیر از سر دل، نه سرسری}}
{{ب|ور همه سنگ کعبه را بوسه زنند حاجیان|ما همه بوسه گه کنیم آن سر زلف سعتری}}
{{ب|کوی مغان و ما و تو هر سر سنگ کعبه‌ای|پای تو کرده زمزمی، دست تو کرده ساغری}}
{{ب|طاعت ماست با گنه کز پی نام درخورد|روی سپید جامه را داغ سیاه گازری}}
{{ب|کعبه به زاهدان رسد، دیر به ما سبو کشان|بخشش اصل دان همه، ما و تو از میان بری}}
{{ب|زهد شما و فسق ما چون همه حکم داور است|داورتان خدای بس، اینهمه چیست داوری}}
{{ب|گر حج و عمره کرده‌اند از در کعبه رهروان|ما حج و عمره می‌کنیم از در خسرو سری}}
{{ب|خاطر خاقانی از آن کعبه شناس شد که او|در حرم خدایگان کرده به جان مجاوری}}
{{پایان شعر}}

[[رده:قصیده‌های خاقانی]]