نمایش مبدأ برای خاقانی (قصاید)/آمد دواسبه عید و خزان شد علم برش

{{سرصفحه
| عنوان = [[خاقانی (قصاید)]]
| مؤلف = خاقانی
| قسمت =(آمد دواسبه عید و خزان شد علم برش)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{ب|آمد دواسبه عید و خزان شد علم برش|زرین عذار شد چمن از گر لشکرش}}
{{ب|عید است و آن عصیر عروسی است صرع‌دار|کف بر لب آوریده و آلوده معجرش}}
{{ب|وینک خزان معزم عید است و بهر صرع|بر برگ زر نوشته طلسم مزعفرش}}
{{ب|ز آن سوی عید دختر رز شوی مرده بود|زرین جهاز او زده بر خاک مادرش}}
{{ب|یک ماه عده داشت پس از اتفاق عید|بستند عقد بر همه آفاق یک سرش}}
{{ب|زرگر به گاه عید زر افشان کند ز شاخ|واجب کند که هست شکریز دخترش}}
{{ب|شاخ چنار گویی حلوای عید زد|کلوده ماند دست به آب معصفرش}}
{{ب|بودی به روز عید نفس‌های روزه‌دار|مشکین کبوتری ز فلک نامه آورش}}
{{ب|منقار بر قنینه و پر بر قدح بماند|کامد همای عید و نهان شد کبوترش}}
{{ب|مرغ قنینه بلبل عید است پیش شاه|گل در دهن گداخته و ناله دربرش}}
{{ب|انگشت ساقی از غبب غوک نرمتر|زلف چو مار در می عیدی شناورش}}
{{ب|زلفش فرو گذاشته سر در شراب عید|دیوی است غسل گاه شده حوض کوثرش}}
{{ب|در آبگینه نقش پری بین به بزم عید|از می‌کز آتش است پری‌وار جوهرش}}
{{ب|ز آن چون پری گرفته نمایند اهل عید|کب خرد ببرد پری‌وار آذرش}}
{{ب|گردون چنبری ز پی کوس روز عید|حلقه به گوش چنبر دف همچو چنبرش}}
{{ب|دستینه بسته بربط و گیسو گشاده چنگ|یعنی درم خریده‌ی عیدیم و چاکرش}}
{{ب|بر سر بمانده دست رباب از هوای عید|افتاده زیر دیگ شکم کاسه‌ی سرش}}
{{ب|مار زبان بریده نگر نای روز عید|سوراخ مار در شکم باد پرورش}}
{{ب|مار است خاک خواره پس او باد ز آن خورد|کز خوان عید نیست غذای مقررش}}
{{ب|چون شاه هند پیش و پسش ده غلام ترک|از فر عید گه می و گه شکر افسرش}}
{{ب|بل هندوی است بر همن آتش گرفته سر|چون آب عید نامه‌ی زردشتی از برش}}
{{ب|گوئی بهای باده‌ی عیدی است افتاب|ز آن رفت در ترازو و سختند چون زرش}}
{{ب|شد وقت چون ترازو و شاه جهان بعید|خواهی می‌گران چو ترازوی محشرش}}
{{ب|خاقان اکبر آنکه سر تیغش آتشی است|شب‌های عید و قدر شده دود و اخگرش}}
{{ب|کیوانش پرچم است و مه و آفتاب طاس|چون زلف آنکه عید بتان خواند آزرش}}
{{پایان شعر}}

[[رده:قصیده‌های خاقانی]]