نمایش مبدأ برای خاقانی (ترکیبات)/کارم از دست پایمرد گذشت

{{سرصفحه
| عنوان = [[خاقانی (ترکیبات)]]
| مؤلف = خاقانی
| قسمت =(کارم از دست پایمرد گذشت)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|کارم از دست پایمرد گذشت|آهم از چرخ لاجورد گذشت}}
{{ب|همه عالم شب است خاصه مراک|روزم از آفتاب زرد گذشت}}
{{ب|روز روشن ندیده‌ام ماناک|همه عمرم به چشم درد گذشت}}
{{ب|زین دو تا مهره‌ی سپید و سیاه|که بر این سبز تخت نرد گذشت}}
{{ب|به فغانم ز روزگار وصال|که چو باد آمد و چو گرد گذشت}}
{{ب|هیچ حاصل بجز دریغم نیست|ز آنچه بر من ز گرم و سرد گذشت}}
{{ب|همه آفاق آگهند که باز|کار خاقانی از نورد گذشت}}
{{ب|خاصه کز گردش جهان ز جهان|آن جوان عمر راد مرد گذشت}}
{{ب|جان پاکش به باغ قدس رسید|زین مغیلان سال‌خورد گذشت}}
{{ب|شاهد عقل و انس روح او بود|دیده را از جهان فتوح او بود}}
{{ب|ز آفت روزگار بر خطرم|هرچه روز است تیره روزترم}}
{{ب|همچو خرچنگ طالع خویشم|که همه راه باز پس سپرم}}
{{ب|دور گردون گسست بیخ و بنم|مرگ یاران شکست بال و پرم}}
{{ب|که فروشد به قدر یک جو صبر|تا به نرخ هزار جان بخرم}}
{{ب|چند گوئی که غم مخور ای مرد|غم مرا خورد، غم چرا نخورم}}
{{ب|با چنین غم محال باشد اگر|خویشتن را ز زندگان شمرم}}
{{ب|گرچه از احولی که چشم مراست|غم یک روزه را دو می‌نگرم}}
{{ب|چابک استاده‌ام به زیر فلک|مگر از چنبرش برون گذرم}}
{{ب|من که خاقانیم به باغ جهان|عندلیبم ولیک نوحه‌گرم}}
{{ب|شمع گویای من خموش نشست|من چرا بانگ بر فلک نبرم}}
{{ب|شیر میدان و شمسه‌ی مجلس|قرة العین جان ابوالفارس}}
{{ب|مایه زهر است نوش عالم را|میوه مرگ است تخم آدم را}}
{{ب|ای حریف عدم قدم درنه|کم زن این عالم کم از کم را}}
{{ب|صبح محشر دمید و ما در خواب|بانگ زن خفتگان عالم را}}
{{ب|هین که فرش فنا بگستردند|درنورد این بساط خرم را}}
{{ب|رخنه گردان به ناوک سحری|این معلق حصار محکم را}}
{{ب|پس به دست خروش بر تن دهر|چاک زن این قبای معلم را}}
{{ب|رستخیز است خیز و باز شکاف|سقف ایوان و طاق طارم را}}
{{ب|یک دم از دود آه خاقانی|نیلگون کن لباس ماتم را}}
{{ب|گر به غربت سموم قهر اجل|خشک کرد آن، نهال پر نم را}}
{{ب|خیز تا ز آب دیده آب زنیم|روی این تربت معظم را}}
{{ب|دوستانش نگر که نوحه‌گرند|دوستانش چه که دشمنان بترند}}
{{ب|کو مهی که آفتاب چاکر اوست|نقطه‌ی خاک تیره خاور اوست}}
{{ب|جان پاکان نثار آن خاکی|کان لطیف جهان مجاور اوست}}
{{ب|حقه‌ی گوهرار چه در خاک است|مرغ عرشی است آنچه گوهر اوست}}
{{ب|سر تابوت باز گیر و ببین|که چه رنگ است آنچه پیکر اوست}}
{{ب|سوسن او به گونه‌ی سنبل|لاله‌ی او به رنگ عبهر است}}
{{ب|این ز گردون مبین که گردون نیز|با لباس کبود غمخور اوست}}
{{ب|بر در آن کسی تظلم کن|که فلک شکل حلقه‌ی در اوست}}
{{ب|به سفر شد، کجا؟ به باغ بهشت|طوبی و سدره سایه گستر اوست}}
{{ب|نزد ما هم خیال او باشد|آن کبوتر که نامه‌آور اوست}}
{{ب|او خود آسود در کنار پدر|انده ما برای مادر اوست}}
{{ب|پس ازین در روان دشمن باد|آنچه در سینه‌ی برادر اوست}}
{{ب|همه شروان شریک این دردند|دشمنان هم دریغ او خوردند}}
{{ب|یوسفی از برادران گم شد|آفتاب از میان انجم شد}}
{{ب|ای سلیمان بیار نوحه‌ی نوح|که پری از میان مردم شد}}
{{ب|گوهری گم شد از خزانه‌ی ما|چه ز ما کز همه جهان گم شد}}
{{ب|عیسی دوم آمده به زمین|باز بر اسمان چارم شد}}
{{ب|موکب شهسوار خوبان رفت|لاشه‌ی صبر ما دمادم شد}}
{{ب|عالم از زخم مار فرقت او|دست بر سر زنان چو کژدم شد}}
{{ب|نه سپهر از برای مرثیتش|ده زبان چون درخت گندم شد}}
{{ب|در شبستان مرگ شد ز آن پیش|که به بستان به صد تنعم شد}}
{{ب|تا کی از هجر او تظلم ما|عمر ما در سر تظلم شد}}
{{ب|شو ترحم فرست خاقانی|خاصه کو عالم ترحم شد}}
{{ب|دیده از شرم بر جهان نگماشت|هم ندیده جهان گذشت و گذاشت}}
{{ب|سال عمرش دو ده نبوده هنوز|دور نه چرخ نازموده هنوز}}
{{ب|ناله‌ی زار دوستان بشنود|نغمه‌ی زیر ناشنوده هنوز}}
{{ب|به هلاکش بیازموده جهان|او جهان را نیازموده هنوز}}
{{ب|شد به ناگه ربوده‌ی ایام|بر ز ایام ناربوده هنوز}}
{{ب|دید نیرنگ چرخ آینه رنگ|آینه‌ی عیش نا زدوده هنوز}}
{{ب|کفن مرگ را بسود تنش|خلعت عمر نا بسوده هنوز}}
{{ب|روز عمرش خط فنا برخواند|خط شب‌رنگ نانموده هنوز}}
{{ب|هست در چشم عالمی مانده|نقش آن پیکر ستوده هنوز}}
{{ب|دلبرانند بر سر گورش|زلف ببریده رخ شخوده هنوز}}
{{ب|رفت چون دود و دود حسرت او|کم نشد زین بزرگ دوده هنوز}}
{{ب|ای عزیزان بر جهان این است|زهرش اندر گیای شیرین است}}
{{ب|روی فریاد نیست دم مزنید|رفته رفته بود جزع مکنید}}
{{ب|نتوانید هیچ درمان کرد|گر جهان سوز و آسمان شکنید}}
{{ب|غلطم من چراغ دلتان مرد|شاید ار سوکوار و ممتحنید}}
{{ب|ماهتان در صفر سیاه شده است|ز آن چو گردون کبود پیرهنید}}
{{ب|گر صفر باز در جهان آید|رگ او را ز بیخ و بن بکنید}}
{{ب|گر زمانه به عذرتان کوشد|خاک در دیده‌ی زمانه زنید}}
{{ب|ور فلک شربت غرور دهد|سنگ بر ساغر فلک فکنید}}
{{ب|رخصه‌تان می‌دهم به دود نفس|پرده بر روی آفتاب تنید}}
{{ب|هیچ تقصیر در معزایش|مکنید ار موافقان منید}}
{{ب|بشنوید از زبان خاقانی|این سخن‌ها که مقصد سخنید}}
{{ب|باز پرسید هم خیالش را|تا چه حال است زلف و خالش را}}
{{ب|ای به صورت ندیم خاک شده|به صفت ساکن سماک شده}}
{{ب|از جمال تو وقت جان ستدن|مالک الموت شرمناک شده}}
{{ب|جان پاک تو در صحیفه‌ی خاک|جسته از نار و نور پاک شده}}
{{ب|حور پیش آمده به استقبال|عقد بگشاده، حله چاک شده}}
{{ب|رسته از چه چو یوسف و چو مسیح|بر فلک بی‌نهیب و باک شده}}
{{ب|نفست آنجا خلیفه‌ی ارواح|نقشت اینجا اسیر خاک شده}}
{{ب|مرکب از چوب کرده کودک وار|پس به دروازه‌ی هلاک شده}}
{{ب|بی‌تماشای چشم روشن تو|چشم خورشید در مغاک شده}}
{{ب|شعر خاقانی از مراثی تو|سنگ خون کرده هر کجاک شده}}
{{پایان شعر}}