نمایش مبدأ برای حافظ (غزلیات)/چون شوم خاک رهش دامن بیفشاند ز من

{{سرصفحه
| عنوان = [[حافظ (غزلیات)]]
| مؤلف = حافظ
| قسمت =(چون شوم خاک رهش دامن بیفشاند ز من)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|چون شوم خاک رهش دامن بیفشاند ز من|ور بگویم دل بگردان رو بگرداند ز من}}
{{ب|روی رنگین را به هر کس می‌نماید همچو گل|ور بگویم بازپوشان بازپوشاند ز من}}
{{ب|چشم خود را گفتم آخر یک نظر سیرش ببین|گفت می‌خواهی مگر تا جوی خون راند ز من}}
{{ب|او به خونم تشنه و من بر لبش تا چون شود|کام بستانم از او یا داد بستاند ز من}}
{{ب|گر چو فرهادم به تلخی جان برآید باک نیست|بس حکایت‌های شیرین باز می‌ماند ز من}}
{{ب|گر چو شمعش پیش میرم بر غمم خندان شود|ور برنجم خاطر نازک برنجاند ز من}}
{{ب|دوستان جان داده‌ام بهر دهانش بنگرید|کو به چیزی مختصر چون باز می‌ماند ز من}}
{{ب|صبر کن حافظ که گر زین دست باشد درس غم|عشق در هر گوشه‌ای افسانه‌ای خواند ز من}}
{{پایان شعر}}

[[رده:غزلیات حافظ]]