نمایش مبدأ برای حافظ (غزلیات)/وقت را غنیمت دان آن قدر که بتوانی

{{سرصفحه
| عنوان = [[حافظ (غزلیات)]]
| مؤلف = حافظ
| قسمت =(وقت را غنیمت دان آن قدر که بتوانی)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|وقت را غنیمت دان آن قدر که بتوانی|حاصل از حیات ای جان این دم است تا دانی}}
{{ب|کام بخشی گردون عمر در عوض دارد|جهد کن که از دولت داد عیش بستانی}}
{{ب|باغبان چو من زین جا بگذرم حرامت باد|گر به جای من سروی غیر دوست بنشانی}}
{{ب|زاهد پشیمان را ذوق باده خواهد کشت|عاقلا مکن کاری کورد پشیمانی}}
{{ب|محتسب نمی‌داند این قدر که صوفی را|جنس خانگی باشد همچو لعل رمانی}}
{{ب|با دعای شبخیزان ای شکردهان مستیز|در پناه یک اسم است خاتم سلیمانی}}
{{ب|پند عاشقان بشنو و از در طرب بازآ|کاین همه نمی‌ارزد شغل عالم فانی}}
{{ب|یوسف عزیزم رفت ای برادران رحمی|کز غمش عجب بینم حال پیر کنعانی}}
{{ب|پیش زاهد از رندی دم مزن که نتوان گفت|با طبیب نامحرم حال درد پنهانی}}
{{ب|می‌روی و مژگانت خون خلق می‌ریزد|تیز می‌روی جانا ترسمت فرومانی}}
{{ب|دل ز ناوک چشمت گوش داشتم لیکن|ابروی کماندارت می‌برد به پیشانی}}
{{ب|جمع کن به احسانی حافظ پریشان را|ای شکنج گیسویت مجمع پریشانی}}
{{ب|گر تو فارغی از ما ای نگار سنگین دل|حال خود بخواهم گفت پیش آصف ثانی}}
{{پایان شعر}}

[[رده:غزلیات حافظ]]