نمایش مبدأ برای حافظ (غزلیات)/فاش می‌گویم و از گفته خود دلشادم

{{سرصفحه
| عنوان = [[حافظ (غزلیات)]]
| مؤلف = حافظ
| قسمت =(فاش می‌گویم و از گفته خود دلشادم)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|فاش می‌گویم و از گفته خود دلشادم|بنده عشقم و از هر دو جهان آزادم}}
{{ب|طایر گلشن قدسم چه دهم شرح فراق|که در این دامگه حادثه چون افتادم}}
{{ب|من ملک بودم و فردوس برین جایم بود|آدم آورد در این دیر خراب آبادم}}
{{ب|سایه‌ی طوبی و دلجویی حور و لب حوض|به هوای سر کوی تو برفت از یادم}}
{{ب|نیست بر لوح دلم جز الف قامت دوست|چه کنم حرف دگر یاد نداد استادم}}
{{ب|کوکب بخت مرا هیچ منجم نشناخت|یا رب از مادر گیتی به چه طالع زادم}}
{{ب|تا شدم حلقه به گوش در میخانه عشق|هردم آید غمی از نو به مبارکبادم}}
{{ب|می‌خورد خون دلم مردمک دیده سزاست|که چرا دل به جگرگوشه مردم دادم}}
{{ب|پاک کن چهره‌ی حافظ به سر زلف ز اشک|ور نه این سیل دمادم ببرد بنیادم}}
{{پایان شعر}}

[[رده:غزلیات حافظ]]