نمایش مبدأ برای حافظ (غزلیات)/صوفی از پرتو می راز نهانی دانست

{{سرصفحه
| عنوان = [[حافظ (غزلیات)]]
| مؤلف = حافظ
| قسمت =(صوفی از پرتو می راز نهانی دانست)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|صوفی از پرتو مِی راز نهانی دانست|گوهر هرکس از این لعل توانی دانست}}
{{ب|قدر مجموعه‌ی گل، مرغ سحر داند و بس|که نه هر کو ورقی خواند معانی دانست!}}
{{ب|عرضه کردم دو جهان بر دل کارافتاده|بجز از عشق تو باقی، همه فانی دانست}}
{{ب|آن شد اکنون که ز اَبنای عوامْ اندیشم|محتسب نیز در این عیشِ نهانی دانست}}
{{ب|دلبرْ آسایش ما مصلحت وقت ندید|ور نه از جانب ما، دلْ نگرانی دانست}}
{{ب|سنگ و گِل را کند از یمن نظر لعل و عقیق|هر که قدر نفس باد یَمانی دانست}}
{{ب|ای که از دفتر عقل آیت عشق آموزی|ترسم این نکته به تحقیقْ ندانی دانست!}}
{{ب|مِی بیاور که ننازد به گُلِ باغ جهان|هر که غارتگریِ بادِ خزانی دانست}}
{{ب|حافظ این گوهر منظوم که از طبع انگیخت|ز اثر تربیت آصف ثانی دانست}}
{{پایان شعر}}

[[رده:غزلیات حافظ]]