نمایش مبدأ برای حافظ (غزلیات)/دوش با من گفت پنهان کاردانی تیزهوش

{{سرصفحه
| عنوان = [[حافظ (غزلیات)]]
| مؤلف = حافظ
| قسمت =(دوش با من گفت پنهان کاردانی تیزهوش)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|دوش با من گفت پنهان کاردانی تیزهوش|و از شما پنهان نشاید کرد سر می فروش}}
{{ب|گفت آسان گیر بر خود کارها کز روی طبع|سخت می‌گردد جهان بر مردمان سختکوش}}
{{ب|وان گهم درداد جامی کز فروغش بر فلک|زهره در رقص آمد و بربط زنان می‌گفت نوش}}
{{ب|با دل خونین لب خندان بیاور همچو جام|نی گرت زخمی رسد آیی چو چنگ اندر خروش}}
{{ب|تا نگردی آشنا زین پرده رمزی نشنوی|گوش نامحرم نباشد جای پیغام سروش}}
{{ب|گوش کن پند ای پسر و از بهر دنیا غم مخور|گفتمت چون در حدیثی گر توانی داشت هوش}}
{{ب|در حریم عشق نتوان زد دم از گفت و شنید|زان که آن جا جمله اعضا چشم باید بود و گوش}}
{{ب|بر بساط نکته دانان خودفروشی شرط نیست|یا سخن دانسته گو ای مرد عاقل یا خموش}}
{{ب|ساقیا می ده که رندی‌های حافظ فهم کرد|آصف صاحب قران جرم بخش عیب پوش}}
{{پایان شعر}}

[[رده:غزلیات حافظ]]