نمایش مبدأ برای جامی (اورنگ یکم سلسلةالذهب)/شیوه‌ی واعظ آن بود که نخست

{{سرصفحه
| عنوان = [[جامی (اورنگ یکم سلسلةالذهب)]]
| مؤلف = جامی
| قسمت =(شیوه‌ی واعظ آن بود که نخست)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|شیوه‌ی واعظ آن بود که نخست|فعل خود را کند به قول، درست}}
{{ب|چون شود کار او موافق گفت|گرد دهد پند غیر، نیست شگفت}}
{{ب|زشت باشد که عیب خودپوشی|واندر افشای دیگران کوشی}}
{{ب|شب عمرت به وقت صبح رسید|صبح شیب از شب شباب دمید}}
{{ب|چرخ گردان جز این نمی‌داند|کسیا بر سر تو گرداند}}
{{ب|به طبیبان میار روی و، مجوی!|دارویی کان سیاه سازد موی}}
{{ب|هست عیبی به هر سر مو، شیب|اینت یک پیری و هزاران عیب!}}
{{ب|می‌کنی از بیاض شعر اعراض|روز و شب شعر می‌بری به بیاض}}
{{ب|گاه می‌خواهی از مداد، امداد|می‌کنی شعر را چو شعر، سواد}}
{{ب|چون زمانه سواد شعر ربود|خود بگو از سواد شعر چه سود؟}}
{{ب|چه زنی در ردیف قافیه چنگ؟|کار بر خود کنی چو قافیه تنگ؟}}
{{ب|هست نظمی لطیف، عمر شریف|که‌ش مرض قافیه‌ست و مرگ ردیف}}
{{ب|دل گرو کرده‌ای به نظم سخن|فکر کار ردیف و قافیه کن}}
{{ب|کاملان چون در سخن سفتند|اعذب الشعر کذبه گفتند}}
{{ب|آنچه باشد جمال آن ز دروغ|پیش اهل بصیرتش چه فروغ؟}}
{{پایان شعر}}

[[رده:هفت اورنگ جامی]]