نمایش مبدأ برای بابا طاهر (دوبیتی‌ها)/خوشا آنانکه الله یارشان بی

{{سرصفحه
| عنوان = [[بابا طاهر (دوبیتی‌ها)]]
| مؤلف = بابا طاهر
| قسمت =(خوشا آنانکه الله یارشان بی)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|خوشا آنانکه الله یارشان بی|بحمد و قل هو الله کارشان بی}}
{{ب|خوشا آنانکه دایم در نمازند|بهشت جاودان بازارشان بی}}
{{ب|دلم میل گل باغ ته دیره|درون سینه‌ام داغ ته دیره}}
{{ب|بشم آلاله زاران لاله چینم|وینم آلاله هم داغ ته دیره}}
{{ب|به صحرا بنگرم صحرا ته وینم|به دریا بنگرم دریا ته وینم}}
{{ب|بهر جا بنگرم کوه و در و دشت|نشان روی زیبای ته وینم}}
{{ب|غمم غم بی و همراز دلم غم|غمم همصحبت و همراز و همدم}}
{{ب|غمت مهله که مو تنها نشینم|مریزا بارک الله مرحبا غم}}
{{ب|غم و درد مو از عطار واپرس|درازی شب از بیمار واپرس}}
{{ب|خلایق هر یکی صد بار پرسند|تو که جان و دلی یکبار واپرس}}
{{ب|دلت ای سنگدل بر ما نسوجه|عجب نبود اگر خارا نسوجه}}
{{ب|بسوجم تا بسوجانم دلت را|در آذر چوب تر تنها نسوجه}}
{{ب|خوشا آندل که از غم بهره‌ور بی|بر آندل وای کز غم بی‌خبر بی}}
{{ب|ته که هرگز نسوته دیلت از غم|کجا از سوته دیلانت خبر بی}}
{{ب|یکی درد و یکی درمان پسندد|یک وصل و یکی هجران پسندد}}
{{ب|من از درمان و درد و وصل و هجران|پسندم آنچه را جانان پسندد}}
{{ب|ته که ناخوانده‌ای علم سماوات|ته که نابرده‌ای ره در خرابات}}
{{ب|ته که سود و زیان خود ندانی|بیاران کی رسی هیهات هیهات}}
{{ب|خدایا داد از این دل داد از این دل|نگشتم یک زمان من شاد از این دل}}
{{ب|چو فردا داد خواهان داد خواهند|بر آرم من دو صد فریاد از این دل}}
{{ب|دلا خوبان دل خونین پسندند|دلا خون شو که خوبان این پسندند}}
{{ب|متاع کفر و دین بی‌مشتری نیست|گروهی آن گروهی این پسندند}}
{{ب|دلا پوشم ز عشقت جامه‌ی نیل|نهم داغ غمت چون لاله بر دیل}}
{{ب|دم از مهرت زنم همچون دم صبح|وز آن دم تا دم صور سرافیل}}
{{ب|بی ته اشکم ز مژگان تر آیو|بی ته نخل امیدم نی بر آیو}}
{{ب|بی ته در کنج تنهایی شب و روز|نشینم تا که عمرم بر سر آیو}}
{{ب|به والله و به بالله و به تالله|قسم بر آیه‌ی نصر من الله}}
{{ب|که دست از دامنت من بر ندارم|اگر کشته شوم الحکم لله}}
{{ب|دلی همچون دل نالان مو نه|غمی همچون غم هجران مو نه}}
{{ب|اگر دریا اگر ابر بهاران|حریف دیده‌ی گریان مو نه}}
{{ب|من آن مسکین تذروبی پرستم|من آن سوزنده شمع بی‌سرستم}}
{{ب|نه کار آخرت کردم نه دنیا|یکی خشکیده نخل بی‌برستم}}
{{ب|مکن کاری که پا بر سنگت آیو|جهان با این فراخی تنگت آیو}}
{{ب|چو فردا نامه خوانان نامه خونند|تو وینی نامه‌ی خود ننگت آیو}}
{{ب|غم عالم نصیب جان ما بی|بدور ما فراغت کیمیا بی}}
{{ب|رسد آخر بدرمان درد هرکس|دل ما بی که دردش بیدوا بی}}
{{ب|خوشا آنانکه هر شامان ته وینند|سخن با ته گرند با ته نشینند}}
{{ب|مو که پایم نبی کایم ته وینم|بشم آنان بوینم که ته وینند}}
{{ب|دو زلفانت گرم تار ربابم|چه میخواهی ازین حال خرابم}}
{{ب|ته که با مو سر یاری نداری|چرا هر نیمه شو آیی بخوابم}}
{{ب|بیا یک شو منور کن اطاقم|مهل در محنت و درد فراقم}}
{{ب|به طاق جفت ابروی تو سوگند|که همجفت غمم تا از تو طاقم}}
{{ب|دو چشمم درد چشمانت بچیناد|مبو روجی که چشمم ته مبیناد}}
{{ب|شنیدم رفتی و یاری گرفتی|اگر گوشم شنید چشمم مبیناد}}
{{ب|عزیزا کاسه‌ی چشمم سرایت|میان هردو چشمم جای پایت}}
{{ب|از آن ترسم که غافل پا نهی تو|نشنید خار مژگانم بپایت}}
{{ب|زدست دیده و دل هر دو فریاد|که هر چه دیده بیند دل کند یاد}}
{{ب|بسازم خنجری نیشش ز فولاد|زنم بر دیده تا دل گردد آزاد}}
{{ب|بیته بالین سیه مار به چشمم|روج روشن شو تار به چشمم}}
{{ب|بیته ای نو گل باغ امیدم|گلستان سربسر خار به چشمم}}
{{ب|بیته یارب به بستان گل مرویاد|وگر روید کسش هرگز مبویاد}}
{{ب|بیته هر گل به خنده لب گشاید|رخش از خون دل هرگز مشویاد}}
{{ب|ته که می‌شی بمو چاره بیاموج|که این تاریک شوانرا چون کرم روج}}
{{ب|کهی واجم که کی این روج آیو|کهی واجم که هرگز وا نه‌ای روج}}
{{ب|بیا تا دست ازین عالم بداریم|بیا تا پای دل از گل برآریم}}
{{ب|بیا تا بردباری پیشه سازیم|بیا تا تخم نیکوئی بکاریم}}
{{ب|یکی برزیگرک نالان درین دشت|بخون دیدگان آلاله می‌کشت}}
{{ب|همی کشت و همی گفت ای دریغا|بباید کشت و هشت و رفت ازین دشت}}
{{ب|درخت غم بجانم کرده ریشه|بدرگاه خدا نالم همیشه}}
{{ب|رفیقان قدر یکدیگر بدانید|اجل سنگست و آدم مثل شیشه}}
{{ب|اگر شیری اگر میری اگر مور|گذر باید کنی آخر لب گور}}
{{ب|دلا رحمی بجان خویشتن کن|که مورانت نهند خوان و کنند سور}}
{{ب|اگر دل دلبری دلبر کدامی|وگر دلبر دلی دل را چه نامی}}
{{ب|دل و دلبر بهم آمیته وینم|ندانم دل که و دلبر کدامی}}
{{ب|دلی نازک بسان شیشه دیرم|اگر آهی کشم اندیشه دیرم}}
{{ب|سرشکم گر بود خونین عجب نیست|مو آن نخلم که در خون ریشه دیرم}}
{{ب|گر آن نامهربانم مهربان بی|چرا از دیدگانم خون روان بی}}
{{ب|اگر دلبر بمو دلدار می‌بو|چرا در تن مرا نه دل نه جان بی}}
{{ب|چرا دایم بخوابی ای دل ای دل|ز غم در اضطرابی ای دل ای دل}}
{{ب|بوره کنجی نشین شکر خدا کن|که شاید کام یابی ای دل ای دل}}
{{ب|شب تار و بیابان پرورک بی|در این ره روشنایی کمترک بی}}
{{ب|گر از دستت برآید پوست از تن|بیفکن تا که بارت کمترک بی}}
{{ب|مو از قالوا بلی تشویش دیرم|گنه از برگ و باران بیش دیرم}}
{{ب|اگر لاتقنطوا دستم نگیرد|مو از یاویلنا اندیش دیرم}}
{{ب|جدا از رویت ای ماه دل افروز|نه روز از شو شناسم نه شو از روز}}
{{ب|وصالت گر مرا گردد میسر|همه روزم شود چون عید نوروز}}
{{ب|نسیمی کز بن آن کاکل آیو|مرا خوشتر ز بوی سنبل آیو}}
{{ب|چو شو گیرم خیالش را در آغوش|سحر از بسترم بوی گل آیو}}
{{ب|مو کز سوته دلانم چون ننالم|مو کز بی حاصلانم چون ننالم}}
{{ب|بگل بلبل نشیند زار نالد|مو که دور از گلانم چون ننالم}}
{{ب|چه خوش بی وصلت ای مه امشبک بی|مرا وصل تو آرام دلک بی}}
{{ب|زمهرت ای مه شیرین چالاک|مدامم دست حسرت بر سرک بی}}
{{ب|مسلسل زلف بر رخ ریته دیری|گل و سنبل بهم آمیته دیری}}
{{ب|پریشان چون کری زلف دو تا را|بهر تاری دلی آویته دیری}}
{{ب|اگر مستان هستیم از ته ایمان|وگر بی پا و دستیم از ته ایمان}}
{{ب|اگر گبریم و ترسا ور مسلمان|بهر ملت که هستیم از ته ایمان}}
{{ب|اگر آئی بجانت وانواجم|وگر نایی به هجرانت گداجم}}
{{ب|ته هر دردی که داری بر دلم نه|بمیرم یا بسوجم یا بساجم}}
{{ب|عاشق آن به که دایم در بلا بی|ایوب آسا به کرمان مبتلا بی}}
{{ب|حسن آسا بدستش کاسه‌ی زهر|حسین آسا بدشت کربلا بی}}
{{ب|نوای ناله غم اندوته ذونه|عیار قلب و خالص بوته ذونه}}
{{ب|بیا سوته دلان با هم بنالیم|که قدر سوته دل دل سوته ذونه}}
{{ب|مو آن بحرم که در ظرف آمدستم|چو نقطه بر سر حرف آمدستم}}
{{ب|بهر الفی الف قدی بر آیو|الف قدم که در الف آمدستم}}
{{ب|دلم از دست خوبان گیج و ویجه|مژه بر هم زنم خونابه ریجه}}
{{ب|دل عاشق مثال چوب‌تر بی|سری سوجه سری خونابه ریجه}}
{{ب|ز کشت خاطرم جز غم نروئی|ز باغم جز گل ماتم نروئی}}
{{ب|ز صحرای دل بیحاصل مو|گیاه ناامیدی هم نروئی}}
{{ب|سیه بختم که بختم واژگون بی|سیه روجم که روجم سرنگون بی}}
{{ب|شدم آواره‌ی کوی محبت|زدست دل که یارب غرق خون بی}}
{{ب|بیته یک شو دلم بی غم نمی‌بو|که آن دلبر دمی همدم نمی‌بو}}
{{ب|هزاران رحمت حق باد بر غم|زمانی از دل ما کم نمی بو}}
{{ب|مو ام آن آذرین مرغی که فی‌الحال|بسوجم عالم ار برهم زنم بال}}
{{ب|مصور گر کشد نقشم به گلشن|بسوجه گلشن از تاثیر تمثال}}
{{ب|ز عشقت آتشی در بوته دیرم|در آن آتش دل و جان سوته دیرم}}
{{ب|سگت ار پا نهد بر چشم ای دوست|بمژگان خاک راهش رو ته دیرم}}
{{ب|بدریای غمت دل غوطه‌ور بی|مرا داغ فراقت بر جگر بی}}
{{ب|ز مژگان خدنگت خورده‌ام تیر|که هر دم سوج دل زان بیشتر بی}}
{{ب|مدامم دل براه و دیده تر بی|شراب عیشم از خون جگر بی}}
{{ب|ببویت زندگی یابم پس از مرگ|ترا گر بر سر خاکم گذر بی}}
{{ب|گلی کشتم باین الوند دامان|آوش از دیده دادم صبح و شامان}}
{{ب|چو روج آیو که بویش وا من آیو|برد بادش سر و سامان بسامان}}
{{ب|دو چشمانت پیاله‌ی پر ز می بی|خراج ابروانت ملک ری بی}}
{{ب|همی وعده کری امروز و فردا|نمیدانم که فردای تو کی بی}}
{{ب|قدم دایم ز بار غصه خم بی|چو مو محنت کشی در دهر کم بی}}
{{ب|مو هرگز از غم آزادی ندیرم|دل بی طالع مو کوه غم بی}}
{{ب|بشم واشم ازین عالم بدر شم|بشم از چین و ما چین دورتر شم}}
{{ب|بشم از حاجیان حج بپرسم|که این دوری بسه یا دورتر شم}}
{{ب|صدای چاوشان مردن آیو|بگوش آوازه‌ی جان کندن آیو}}
{{ب|رفیقان میروند نوبت به نوبت|وای آن ساعت که نوبت وامن آیو}}
{{ب|به قبرستان گذر کردم کم وبیش|بدیدم قبر دولتمند و درویش}}
{{ب|نه درویش بیکفن در خاک رفته|نه دولتمند برده یک کفن بیش}}
{{ب|دیم یک عندلیب خوشنوایی|که می‌نالید وقت صبحگاهی}}
{{ب|بشاخ گلبنی با گل همی گفت|که یارا بی وفایی بی وفایی}}
{{ب|به قبرستان گذر کردم صباحی|شنیدم ناله و افغان و آهی}}
{{ب|شنیدم کله‌ای با خاک می‌گفت|که این دنیا نمی‌ارزد بکاهی}}
{{ب|هر آنکس مال و جاهش بیشتر بی|دلش از درد دنیا ریشتر بی}}
{{ب|اگر بر سر نهی چون خسروان تاج|به شیرین جانت آخر نیشتر بی}}
{{ب|هر آنکس عاشق است از جان نترسد|یقین از بند و از زندان نترسد}}
{{ب|دل عاشق بود گرگ گرسنه|که گرگ از هی هی چوپان نترسد}}
{{ب|هزاران دل بغارت برده ویشه|هزارانت دگر خون کرده ویشه}}
{{ب|هزاران داغ ریش ار ویشم اشمرد|هنو نشمرده از اشمرده ویشه}}
{{ب|اگر زرین کلاهی عاقبت هیچ|اگر خود پادشاهی عاقبت هیچ}}
{{ب|اگر ملک سلیمانت ببخشند|در آخر خاک راهی عاقبت هیچ}}
{{ب|غم عشق تو کی بر هر سر آیو|همایی کی به هر بوم و بر آیو}}
{{ب|زعشقت سرفرازان کامیابند|که خور اول به کهساران بر آیو}}
{{ب|ته که نوشم نه‌ای نیشم چرایی|ته که یارم نه‌ای پیشم چرایی}}
{{ب|ته که مرهم نه‌ای بر داغ ریشم|نمک پاش دل ریشم چرایی}}
{{ب|بیته یکدم دلم خرم نمانی|اگر رویت بوینم غم نمانی}}
{{ب|اگر درد دلم قسمت نمایند|دلی بی غم درین عالم نمانی}}
{{ب|اگر یار مرا دیدی به خلوت|بگو ای بی‌وفا ای بیمروت}}
{{ب|گریبانم ز دستت چاک چاکو|نخواهم دوخت تا روز قیامت}}
{{ب|فلک نه همسری دارد نه هم کف|بخون ریزی دلش اصلا نگفت اف}}
{{ب|همیشه شیوه‌ی کارش همینه|چراغ دودمانیرا کند پف}}
{{ب|فلک در قصد آزارم چرایی|گلم گر نیستی خارم چرایی}}
{{ب|ته که باری ز دوشم بر نداری|میان بار سربارم چرایی}}
{{ب|زدل نقش جمالت در نشی یار|خیال خط و خالت در نشی یار}}
{{ب|مژه سازم بدور دیده پرچین|که تا وینم خیالت در نشی یار}}
{{ب|پریشان سنبلان پرتاب مکه|خمارین نرگسان پرخواب مکه}}
{{ب|براینی ته که دل از مابرینی|برنیه روزگار اشتاب مکه}}
{{ب|جره بازی بدم رفتم به نخجیر|سبک دستی بزد بر بال من تیر}}
{{ب|برو غافل مچر در کوهساران|هران غافل چرد غافل خورد تیر}}
{{ب|مو آن رندم که نامم بی‌قلندر|نه خان دیرم نه مان دیرم نه لنگر}}
{{ب|چو روج آیو بگردم گرد گیتی|چو شو آیو به خشتی وانهم سر}}
{{ب|مرا نه سر نه سامان آفریدند|پریشانم پریشان آفریدند}}
{{ب|پریشان خاطران رفتند در خاک|مرا از خاک ایشان آفریدند}}
{{ب|بی ته هر شو سرم بر بالش آیو|چو نی از استخوانم نالش آیو}}
{{ب|شب هجران بجای اشک چشمم|ز مژگان پاره‌های آتش آیو}}
{{ب|مو که چون اشتران قانع به خارم|جهازم چوب و خرواری ببارم}}
{{ب|بدین مزد قلیل و رنج بسیار|هنوز از روی مالک شرمسارم}}
{{ب|سرم چون گوی در میدان بگرده|دلم از عهد و پیمان بر نگرده}}
{{ب|اگر دوران به نااهلان بمانه|نشینم تا که این دوران بگرده}}
{{ب|دلم از دست تو دایم غمینه|ببالین خشتی و بستر زمینه}}
{{ب|همین جرمم که مو ته دوست دیرم|که هر کت دوست دیره حالش اینه}}
{{ب|چرا آزرده حالی ای دل ای دل|همه فکر و خیالی ای دل ای دل}}
{{ب|بساجم خنجری دل را برآرم|بوینم تا چه حالی ای دل ای دل}}
{{ب|مگر شیر و پلنگی ای دل ای دل|بمو دایم به جنگی ای دل ای دل}}
{{ب|اگر دستم فتی خونت بریجم|بوینم تا چه رنگی ای دل ای دل}}
{{ب|شب تاریک و سنگستان و مو مست|قدح از دست مو افتاد و نشکست}}
{{ب|نگهدارنده‌اش نیکو نگهداشت|وگرنه صد قدح نفتاده بشکست}}
{{ب|کشیمان ار بزاری از که ترسی|برانی گر بخواری از که ترسی}}
{{ب|مو با این نیمه دل از کس نترسم|دو عالم دل ته داری از که ترسی}}
{{ب|مو آن رندم که پا از سر ندونم|سراپایی بجز دلبر ندونم}}
{{ب|دلارامی کز او دل گیرد آرام|بغیر از ساقی کوثر ندونم}}
{{ب|مرا عشقت ز جان آذر برآره|زپیکر مشت خاکستر برآره}}
{{ب|نهال مهرت از دل گر ببرند|هزاران شاخه دیگر برآره}}
{{ب|تن محنت کشی دیرم خدایا|دل با غم خوشی دیرم خدایا}}
{{ب|زشوق مسکن و داد غریبی|به سینه آتشی دیرم خدایا}}
{{ب|بود درد مو و درمانم از دوست|بود وصل مو و هجرانم از دوست}}
{{ب|اگر قصابم از تن واکره پوست|جدا هرگز نگردد جانم از دوست}}
{{ب|خرم کوه و خرم صحرا خرم دشت|خرم آنانکه این آلالیان کشت}}
{{ب|بسی هند و بسی شند و بسی یند|همان کوه و همان صحرا همان دشت}}
{{ب|غم عشقت بیابان پرورم کرد|فراقت مرغ بی‌بال و پرم کرد}}
{{ب|بمو واجی صبوری کن صبوری|صبوری طرفه خاکی بر سرم کرد}}
{{ب|سه درد آمو بجانم هر سه یکبار|غریبی و اسیری و غم یار}}
{{ب|غریبی و اسیری چاره دیره|غم یار و غم یار و غم یار}}
{{ب|تویی آن شکرین لب یاسمین بر|منم آن آتشین دل دیدگان تر}}
{{ب|از آن ترسم که در آغوشم آیی|گدازد آتشت بر آب شکر}}
{{ب|خوشا آنانکه پا از سر ندونند|مثال شعله خشک وتر ندونند}}
{{ب|کنشت و کعبه و بتخانه و دیر|سرایی خالی از دلبر ندونند}}
{{ب|خوشا آنانکه سودای ته دیرند|که سر پیوسته در پای ته دیرند}}
{{ب|بدل دیرم تمنای کسانی|که اندر دل تمنای ته دیرند}}
{{ب|الهی گردن گردون شود خرد|که فرزندان آدم را همه برد}}
{{ب|یکی ناگه که زنده شد فلانی|همه گویند فلان ابن فلان مرد}}
{{ب|دلم از سوز عشق آتش بجان بی|بکامم زهر از آن شکر دهان بی}}
{{ب|همان دستان که با ته بی بگردن|کنونم چون مگس بر سر زنان بی}}
{{ب|ته که دور از منی دل در برم نی|هوایی غیر وصلت در سرم نی}}
{{ب|بجانت دلبرا کز هر دو عالم|تمنای دگر جز دلبرم نی}}
{{ب|دگر شو شد که مو جانم بسوزد|گریبان تا بدامانم بسوزد}}
{{ب|برای کفر زلفت ای پریرخ|همی ترسم که ایمانم بسوزد}}
{{ب|دلم بی وصل ته شادی مبیناد|زدرد و محنت آزادی مبیناد}}
{{ب|خراب آباد دل بی مقدم تو|الهی هرگز آبادی مبیناد}}
{{ب|الاله کوهسارانم تویی یار|بنوشه جو کنارانم تویی یار}}
{{ب|الاله کوهساران هفته‌ای بی|امید روزگارانم تویی یار}}
{{ب|فلک زار و نزارم کردی آخر|جدا از گلعذارم کردی آخر}}
{{ب|میان تخته‌ی نرد محبت|شش و پنجی بکارم کردی آخر}}
{{ب|نمیدانم دلم دیوانه‌ی کیست|کجا آواره و در خانه‌ی کیست}}
{{ب|نمیدونم دل سر گشته‌ی مو|اسیر نرگس مستانه‌ی کیست}}
{{ب|چو آن نخلم که بارش خورده باشند|چو آن ویران که گنجش برده باشند}}
{{ب|چو آن پیری همی نالم درین دشت|که رودان عزیزش مرده باشند}}
{{ب|پسندی خوار و زارم تا کی و چند|پریشان روزگارم تا کی و چند}}
{{ب|ته که باری ز دوشم برنگیری|گری سربار بارم تا کی و چند}}
{{ب|دلا غافل ز سبحانی چه حاصل|مطیع نفس و شیطانی چه حاصل}}
{{ب|بود قدر تو افزون از ملایک|تو قدر خود نمیدانی چه حاصل}}
{{ب|خور از خورشید رویت شرم دارد|مه نو زابرویت آزرم دارد}}
{{ب|بشهر و کوه و صحرا هر که بینی|زبان دل بذکرت گرم دارد}}
{{ب|اگر شیری اگر ببری اگر کور|سرانجامت بود جا در ته گور}}
{{ب|تنت در خاک باشد سفره گستر|بگردش موش و مار و عقرب و مور}}
{{ب|عزیزا ما گرفتار دو دردیم|یکی عشق و دگر در دهر فردیم}}
{{ب|نصیب کس مباد این غم که ما راست|جمالت یک نظر نادیده مردیم}}
{{ب|زدل مهر تو ای مه رفتنی نی|غم عشقت بهر کس گفتنی نی}}
{{ب|ولیکن شعله مهر و محبت|میان مردمان بنهفتنی نی}}
{{ب|دلا اصلا نترسی از ره دور|دلا اصلا نترسی از ته گور}}
{{ب|دلا اصلا نمیترسی که روزی|شوی بنگاه مار و لانه‌ی مور}}
{{ب|حرامم بی ته بی آلاله و گل|حرامم بی ته بی آواز بلبل}}
{{ب|حرامم بی اگر بی ته نشینم|کشم در پابی گلبن ساغر مل}}
{{ب|بسر شوق سر کوی ته دیرم|بدل مهر مه روی ته دیرم}}
{{ب|بت من کعبه‌ی من قبله‌ی من|ته ای هر سو نظر سوی ته دیرم}}
{{ب|خدایا خسته و زارم ازین دل|شو و روزان در آزارم ازین دل}}
{{ب|مو از دل نالم و دل نالد از مو|زمو بستان که بیزارم ازین دل}}
{{ب|سر راهت نشینم تا بیایی|در شادی بروی ما گشایی}}
{{ب|شود روزی بروز مو نشینی|که تا وینی چه سخت بیوفایی}}
{{ب|شدستم پیرو برنایی نمانده|بتن توش و توانایی نمانده}}
{{ب|بمو واجی برو آلاله‌ی چین|چرا چینم که بینایی نمانده}}
{{ب|خدایا دل ز مو بستان بزاری|نمی‌آید ز مو بیمار داری}}
{{ب|نمیدونم لب لعلش به خونم|چرا تشنه است با این آبداری}}
{{ب|بوره ای روی تو باغ بهارم|خیالت مونس شبهای تارم}}
{{ب|خدا دونه که در دنیای فانی|بغیر عشق ته کاری ندارم}}
{{ب|بسر غیر ته سودایی ندیرم|بدل جز ته تمنایی ندیرم}}
{{ب|خدا دونه که در بازار عشقت|بجز جان هیچ کالایی ندیرم}}
{{پایان شعر}}

[[رده:دوبیتی‌های باباطاهر]]