نمایش مبدأ برای اوحدی مراغه‌ای (غزلیات)/چو دل نمی‌دهد از کوی دوست برگشتن

{{سرصفحه
| عنوان = [[اوحدی مراغه‌ای (غزلیات)]]
| مؤلف = اوحدی مراغه‌ای
| قسمت =(چو دل نمی‌دهد از کوی دوست برگشتن)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|چو دل نمی‌دهد از کوی دوست برگشتن|ضرورتست در آن آستان به سر گشتن}}
{{ب|من از برای چنان آفتاب رخساری|چو سایه عار ندارم ز دربدر گشتن}}
{{ب|چون در میان نتوان کرد دست با شیرین|ضرورتست چو فرهاد در کمر گشتن}}
{{ب|اگر چه شد سخن عشق من به گیتی فاش|بدین سخن نتوانم ز دوست بر گشتن}}
{{ب|گرم به تیغ زند چاره‌ای نمی‌دانم|بجز سپاس پذیرفتن و سپر گشتن}}
{{ب|ازو به تیر قضا روی برنگردانم|ز دوست حیف بود خود بدین قدر گشتن}}
{{ب|به دوست گوی که: رحمت کن، ای نسیم صبا|که نیست ممکن ازین دل شکسته‌تر گشتن}}
{{ب|حدیث من همه عالم برفت و خلق شنید|وزین حدیث نخواهد ترا خبر گشتن}}
{{ب|ندانمت که چه افیون فگنده‌ای درمی|که باز عادت ما حیرتست و سر گشتن}}
{{ب|به جست و جوی تو آشفته می‌کنندم نام|ز بس به بازار و کوچه در گشتن}}
{{ب|چو اوحدی سخن از آب دیده خواهد گفت|گزیر نیست حدیث مرا ز تر گشتن}}
{{پایان شعر}}

[[رده:غزلیات اوحدی مراغه‌ای]]