نمایش مبدأ برای اوحدی مراغه‌ای (غزلیات)/قلندران تهی سر کلاه دارانند

{{سرصفحه
| عنوان = [[اوحدی مراغه‌ای (غزلیات)]]
| مؤلف = اوحدی مراغه‌ای
| قسمت =(قلندران تهی سر کلاه دارانند)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|قلندران تهی سر کلاه دارانند|به ترک یار بگفتند و بربارانند}}
{{ب|نظر به صورت ایشان ز روی معنی کن|که پشت لشکر معنی چنین سوارانند}}
{{ب|تو در پلاس سیه‌شان نظر مکن به خطا|که در میان سیاهی سپید کارانند}}
{{ب|چو برق همتشان شعله بر تو اندازد|به پیششان چو زمین خاک شو، که بارانند}}
{{ب|درین دیار اگر از شهرشان کنند برون|به هر دیار که رفتند شهریارانند}}
{{ب|مرو به جانب اغیار، اگر مدد خواهی|بیا و یاری ازیشان طلب، که یارانند}}
{{ب|چنان لگام ریاضت کنند بر سر نفس|که سرکشی نتواند به هر کجا رانند}}
{{ب|ز فقر شبلی معروف چند لاف زنی؟|درین جوال که بینی از آن هزارانند}}
{{ب|چو اوحدی ز خلایق بریده‌اند امید|ولی به رحمت خالق امیدوارانند}}
{{پایان شعر}}

[[رده:غزلیات اوحدی مراغه‌ای]]