نمایش مبدأ برای اوحدی مراغه‌ای (غزلیات)/عشرت بهار کن، که شود روزگار خوش

{{سرصفحه
| عنوان = [[اوحدی مراغه‌ای (غزلیات)]]
| مؤلف = اوحدی مراغه‌ای
| قسمت =(عشرت بهار کن، که شود روزگار خوش)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|عشرت بهار کن، که شود روزگار خوش|می‌در بهار خور، که بود بی غبار و غش}}
{{ب|گفتی: به روز شش همه گیتی تمام شد|می‌به، که او تمام نشد جز به ماه شش}}
{{ب|بر خیز و زین قیاس دو شش ساله‌ای ببین|کز حسن او کند دل ماه دو هفته غش}}
{{ب|دست ار به وصل موی میانی رسد به روز|اندر میانش آر و شب اندر کنار کش}}
{{ب|زان پیش کت کشد لحد گور در کنار|خالی نباید از تن خوبان کنار و کش}}
{{ب|اینجا که نقل بوسه بود زان دهان و لب|دندان کس به میوه نیالاید و نمش}}
{{ب|چون دستگاه و مکنت آن هست می‌بنوش|با مطربان فاخر و با شاهدان کش}}
{{ب|کز روی همچو ماه و جبینی چو مشتری|جام آفتاب رخ شود و باده زهره وش}}
{{ب|ور نیست دسترس، سر دستار پاره کن|دستار رند میکده را گو: مدار فش}}
{{ب|ریزنده کرد جنبش باد مسیح دم|برگ گل از درخت چو موسی به چوب هش}}
{{ب|وقت سحر ز شاخ چمن گل چو بشکفد|گویی به سحر ماه بر آمد ز چاه کش}}
{{ب|مانند آنکه بر رخ زیبا عرق چکد|بر روی سرخ لاله ز شبنم فتاده رش}}
{{ب|آشفته‌ایم و دلشده، یا مطرب «السماع»|آتش‌دلیم و غمزده، یا ساقی، «العطش»}}
{{ب|می‌صیقلیست در کف رندان که میبرد|از سینه‌ها کدورت و از دیده‌ها غمش}}
{{ب|صوفی، بیا و در می صافی نگاه کن|ور جام اوحدی نخوری، قطره‌ای بچش}}
{{ب|بر طور بزم ما دل و جانها ببین بلاش|وز برق نور باده بهم بر فتاده بش}}
{{پایان شعر}}

[[رده:غزلیات اوحدی مراغه‌ای]]