نمایش مبدأ برای اوحدی مراغه‌ای (غزلیات)/روزم خجسته بود، که دیدم ز بامداد

{{سرصفحه
| عنوان = [[اوحدی مراغه‌ای (غزلیات)]]
| مؤلف = اوحدی مراغه‌ای
| قسمت =(روزم خجسته بود، که دیدم ز بامداد)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|روزم خجسته بود، که دیدم ز بامداد|آن ماه سرو قامت بر من سلام داد}}
{{ب|ماهی فکند سایه؟ اقبال بر سرم|کز نور روی خویش به خورشید وام داد}}
{{ب|حوری که در مششدر خوبی جمال او|نه خصل و پنج مهره به ماه تمام داد}}
{{ب|چشمش مرا بکشت، چه آرم به زلف دست؟|سلطان گناه کرد، چه خواهم ز عام داد؟}}
{{ب|جایی که دام و دانه شود خال و زلف او|آن مرغ زیرکست که خود را به دام داد}}
{{ب|هر کس که کرد با سر زلفش تعلقی|زحمت کشد ز دل، که به سودای خام داد}}
{{ب|خاک کسی شدیم که بر خاک کوی خویش|ما را رها نکرد و سگان را مقام داد}}
{{ب|گفتم که: کام دل ز لبانش طلب کنم|عقل این سخن شنید و برمن پیام داد:}}
{{ب|کای اوحدی، به گرد چنین آرزو مگرد|کان سنگدل بکس نشنیدم که: کام داد}}
{{پایان شعر}}

[[رده:غزلیات اوحدی مراغه‌ای]]