نمایش مبدأ برای اوحدی مراغه‌ای (غزلیات)/دوست با کاروان کن فیکون

{{سرصفحه
| عنوان = [[اوحدی مراغه‌ای (غزلیات)]]
| مؤلف = اوحدی مراغه‌ای
| قسمت =(دوست با کاروان کن فیکون)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|دوست با کاروان کن فیکون|آمد از شهر لامکان بیرون}}
{{ب|عور گشت از لباس بی‌چونی|باز پوشید کسوت چه و چون}}
{{ب|گه بر آمد به صورت لیلی|گه در آمد به دیده‌ی مجنون}}
{{ب|گاه مشهور شد به آیت نور|گاه مذکور شد به سوره‌ی نون}}
{{ب|چون به آب و زمین او بر رست|ریشه و بیخهای گوناگون}}
{{ب|پیش کافور و زنجبیل نهاد|عسل و تین و روغن و زیتون}}
{{ب|می‌سرشت این چهار جنس بهم|مدتی چون تمام شد معجون}}
{{ب|دردها را درو نهاد دوا|زهرها را ازو نبشت افسون}}
{{ب|اوحدی شربتی از آن بچشید|گشت دیوانه والجنون فنون}}
{{پایان شعر}}

[[رده:غزلیات اوحدی مراغه‌ای]]