نمایش مبدأ برای اوحدی مراغه‌ای (غزلیات)/در کعبه گر ز دوست نبودی نشانه‌ای

{{سرصفحه
| عنوان = [[اوحدی مراغه‌ای (غزلیات)]]
| مؤلف = اوحدی مراغه‌ای
| قسمت =(در کعبه گر ز دوست نبودی نشانه‌ای)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|در کعبه گر ز دوست نبودی نشانه‌ای|حاجی چه التفات نمودی به خانه‌ای؟}}
{{ب|مرغان آن هوا به زمین چون کنند میل؟|تا در میان دام نبینند دانه‌ای}}
{{ب|بویی ز وصل اگر به مشامش نمی‌رسید|رغبت به هیچ موی نمی‌کرد شانه‌ای}}
{{ب|این کوشش و کشش همه بی‌کار چون بود؟|عاقل چگونه دل بنهد بر فسانه‌ای؟}}
{{ب|تا عشق آتشی نزند در درون دل|از راه سینه کی بدر افتد زبانه‌ای؟}}
{{ب|محتاج پیک و نامه نباشد مرید را|کانجا کفایتست سر تازیانه‌ای}}
{{ب|خیز، ای رفیق خفته، که صوت نشیدخوان|آتش فگند در شتران از ترانه‌ای}}
{{ب|ثابت نباشد آن قدم اندر طریق عشق|کو می‌کند ز خار مغیلان کرانه‌ای}}
{{ب|گر راستست، هر چه طلب می‌کنم تویی|وین راه دور نیست بغیر از بهانه‌ای}}
{{ب|با اوحدی یکی شو و مشنو که: در وجود|هرگز در آن یگانه رسد جز یگانه‌ای}}
{{ب|ما را اگر محال نباشد به پیشگاه|این فخر بس که: بوسه دهیم آستانه‌ای}}
{{پایان شعر}}

[[رده:غزلیات اوحدی مراغه‌ای]]